อ้าว….ยังไม่เสร็จอีกหรือ
คำอุทาน…ตั้งใจ หรือเปล่าไม่แน่ใจล่องลอยผ่านสายลม แสงแดดกระแทกเข้าใบหูอันน้อยนิดของเรา..ว่า ” อ้าว…ยังไม่เสร็จอีกหรือ “.ทีมงานที่ได้รับคำสั่ง ตามมาตรฐานข้าราชการชั้นผู้น้อยนั่นละ ใครบ้างไม่ฝันใฝ่ ในความคิด ขับเคลื่อนโดยความทะเยอทะยานสู่เป้าหมายสูงสุดของชีวิต แต่บางครั้งใครๆ เหล่านั้นก็ลืมคิดไปว่า เราจะเอื้อมมือคว้ามาทำไม ในเมื่อความสูงทำให้เรารู้สึกเสียว… (เอ้อ…เกี่ยวไหมนี่) มูลเหตุของคำอุทานดังกล่าว คงเป็นเพราะเราขึ้นป้ายประชาสัมพันธ์ไม่ใหญ่มากประมาณ 7 เมตร ใช้เวลาตั้ง 2 วัน สายตาที่กวาดผ่านๆ มันทำให้มองไม่เห็นหรอกว่า โครงป้ายที่สร้างไว้ โดนทำลายซะย่อยยับโดยกองทัพปลวกไปเรียบร้อยแล้ว….
ทำให้วันแรก เราต้องแสวงหา ไม้เพื่อซ่อมบำรุง โชคดีหน่อยที่ชาวบ้านให้ความร่วมมือเลยได้ไม้ไผ่มาประมาณ 10 กว่าลำ ในการเสริมแรงแห่งความมั่นคง คิดว่างั้น ภาพด้านบนมองเผินๆ อาจดูเท่ห์ แต่ท่านไม่รู้หรอกว่า มันขาสั่นปั๊บๆ เลยละตัว…..ส่วนตัวข้าน้อยก็ไม่ได้ขึ้น หากขึ้นคงพังกว่าเดิม เหอะๆ
จึงส่งทีมงานคุณภาพ เสือ บอย ปีกซ้า้ย ปีกขวา ปีนป่ายโดยไม่ใช้ตัวแสดงแทน…..จัดการให้ แต่กระนั้นก็ยังมี นักวิชาการชำนาญการท่านหนึ่งจอดรถให้กำลังใจ ว่า ” นักวิชาการชำนาญการเค้าไม่ทำหรอกงานแบบนี้ ” จริงขี่รถผ่านไปเลยยังจะรู้สึกดีกว่า…..แต่ก็คิดซะว่า เป็นคำทักทาย….ในใจคิดว่าเพื่อป้ายเราต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงขนาดนี้ด้วยหรือ….
บางครั้ง ศิลปะในการให้กำลังใจคนทำงาน เป็นเรื่องสำคัญมากครับ….อย่ากวนเวลาทำงาน หากไม่มีศิลปะ ก็เดินผ่านไปซะ จะรู้สึกดีกว่า…….
สุดท้าย เราก็ทำสำเร็จ…..หยุดยั้งไข้เลือดออกเด้อพี่น้อง……………
