.

เรื่องราวใน FB สามารถนำมาเขียนบล็อกได้ดี…



จากการทดลองเขียนเรื่องราว เนื้อหา หรือแม้กระทั่งภาพที่เราไม่ได้ใส่ title อะไรมากมาย ไม่ได้ตั้งใจทำ SEO ภาพว่างั้น ปล่อยให้ GG ดึงเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับภาพมาประกอบภาพเอง จะทำให้ภาพเราโชว์ได้กว้างขวางกว่านั่นเอง

เนื่องจากผมไปสุมหัว…เขียนบล็อกของจังหวัดบึงกาฬ (โดเมน บึงกาฬ.com ) เป็นหลักเลยก็ว่าได้ในช่วงนี้ เพราะต้องการจะเขียนเนื้อหาให้ครบ 1,000 โพสก่อนกลางปีนี้ไม่รู้จะทำได้รึเปล่า เป็นเพียงการตั้งเป้าหมายไว้เท่านั้น ตอนนี้เขียนได้ประมาณ 300 กว่าๆ เหอะๆ ยังไม่ถึงครึ่งเลยกับเวลาที่เหลืออีก 2 เดือน นั่นหมายความว่าเราจะต้องเขียนวันละไม่ต่ำกว่า 10 โพส…

มันไม่ใช่อุปสรรคอะไรนักหนาในเรื่องของการเขียน…แต่จะมีปัญหาเรื่องอารมณ์มากกว่า บ่อยครั้งที่มีเรื่องราวให้เขีียนมากมายแต่กลับไม่เขียน หลายคราที่ไม่มีเรื่องให้เขียนแต่กระเสือกกระสนหาเรื่องมาเขียน…

หากหลังชนฝาไม้แปนปีกจริงๆ ก็เข้า FB นี่ละครับ

เพราะผมพิสูจน์แล้วว่า… มีคนนำภาพมากมายลงใน FB ของตนเอง แต่ GG จะนำข้อมูลมา index และทำอันดับหน้าแรกๆ เพียงหน้าหลักเท่านั้น (พูดโดยส่วนใหญ่…ส่วนใครเทพแล้วก็ขอยกเว้นละกัน)

ผมเขียนเรื่องราวเดียวกันในช่วงเวลาสั้นๆ ในบล็อก บึงกาฬ.com ภาพได้รับการดูดไปอย่างรวดเร็วเหมือนกับว่าตายอึดตายหยากมาจากไหน…เรื่องราวคงไม่ต้องกังวลสำหรับบล็อกเกอร์ที่มีประสบการณ์ตั้งแต่ 3-5 ปีขึ้นไป

คนส่วนใหญ่กำลังหลงผิดอย่างแรงว่า…จะเขียนทำไม มีใน Facebook หมดประมาณนั้น โปรดอย่าลืมว่าจุดเด่นของ FB คืออะไร จุดแข็งของพี่ GG คืออะไรครับ..ฝากเป็นไอเดียในการต่อยอดบล็อกที่ไม่ค่อยได้ปัดฝุ่น…กระทบนิดๆ ซุซิ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

“เมื่อไขมัน…มาเจอกันกะสมุนไพรไทย”



ช่วงเวลาตับแล๊ปๆๆๆ ร้อนแป๊บๆๆ แสบหน้าจี๊ดๆ ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ที่ผ่านมา มาถึงวันนี้เชื่อเหลือเกินว่าสีผิวแห่งความสนุกสนาน รอยหยาบกร้านบนใบหน้าแห่งความมันคงกำลังฉายแววอยู่เป็นแน่แท้ เป็นกำลังใจให้กลับมาสวย หล่อ ทุกท่านนะครับ

เรื่องราวของ “ไขมัน มาเจอะกับ สมุนไพรไทย” ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ หากไร้ซึ่งความใส่ใจเป็นพิเศษของคนข้างกาย ตั้งเป้าเพื่อลดอาการภูมิแพ้ น้ำมูกไหล หรือ ชาวบ้านเรียก “ตันดัง” อยู่ตลอดเวลานั่นละ แต่การรักษาเบื้องต้นส่วนใหญ่สงสัยเป็นไซนัสเรื้อรัง ก็จัด Amoxy 800mg หรือ Amoxy500mg สัก 2 เม็ด สัก 1 สัปดาห์ก่อน…

กลับมาที่ความรู้สึกในตู้อบสมุนไพรกันดีกว่า…ถึงแม้ว่าตู้จะถูกออกแบบมาให้สามารถปรับอุณหภูมิได้อย่างแม่นยำ แต่ด้วยเหตุที่นานมาละที่ไม่ได้เข้าห้องอบเสียที หากจำไม่ผิดน่าจะเกือบ 10 ปีละ เคยไปอบสมุนไพรบ่อยๆ ตอนเรียนอยู่ที่ วสส.พิษณุโลก…

แต่มาวันนี้…ไม่ฮึดฮัดเช่นครานั้นเสียแล้ว…ด้วยความพร้อมของร่างกายที่ถูกยางลบลบไปบางส่วน…การเสียเหงื่อที่ไหลโจกๆ เล่นเขาอ่อนอ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปตามๆ กัน ในช่วงของวันที่ร้อนที่สุด เราอยู่ในห้องอบที่ร้อนยิ่งกว่า…มันจี๊ดได้ใจจริงๆ

2 ยกๆ 15 นาที เล่นเอาเกือบหน้ามืด…(หือๆๆ อย่าคิดลึก…)

แต่พอพักประมาณ 1 ชั่วโมง อาการอ่อนเพลียก็หายไป แถมไม่รู้ว่าพลังมาจากไหน น่าจะเป็นข้อสันนิษฐานได้บางส่วนว่า ” ก่อนจะได้พลัง…ต้องสูญเสียพลัง” อย่างนั้นรึุเปล่า อันนี้พิสูจน์กันเอง…ส่วนไขมันหายไปมากน้อย (มันเป็นความลับ ซิซิ)

ขอบคุณ ห้องอบสมุนไพร ณ รพ.สต.ท่าลุมภู จ.อุดรธานี

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

Toyota Altis 1.6E และ Toyota Altis 1.6G



กระแสบอกเล่า…บทวิเคราะห์มากมาย แต่อ่านเพียงบางส่วน จึงนำมาบอกเล่าต่อว่า ข้อแตกต่างระหว่างของรถยนต์ 2 รุ่นมีอะไรบ้าง…

อย่างแรกต้องยอมรับจริงๆ ว่า Toyota จัดรุ่นของรถได้ใกล้เคียงกันมาก ยกตัวอย่างรถยนต์ 2 รุ่นนี้ ที่มีความลงตัวด้านรูปลักษณ์ ความแรง อีกทั้งประหยัด…ที่สำคัญหากท่านวิ่งรถไม่เกิน 120 กิโลเมตร/ชั่วโมง ก็ไม่รู้ว่าจะเอารถยนต์ที่สูงกว่านี้เพื่อเหตุใด

เรามาดูกันว่า…ระหว่าง Toyota Altis 1.6E และ Toyota Altis 1.6G (รุ่น G จะเป็นรุ่นที่สูงกว่า) หากท่านเป็นคนที่ชอบแบบ Sport แนะนำให้เลือก Toyota Altis 1.6G เพราะมีความลงตัวกว่า ด้วยความที่มีเบาะหนัง พวงมาลัยแบบ Sport มากกว่า

ถ้าจะมองเรื่องความปลอดภัย ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก มีเพื่อนบอกว่า ถุงลมนิรภัย เข็มขัดนิรภัยที่ดึงกลับอัตโนมัติมีเฉพาะรุ่น G อันนี้้หากชนแรงจนถุงลมนิรภัยทำงาน ก็ต้องวัดกัน 50 50 อยู่นะ…

เรื่องราคาต่างกันประมาณ 30,000 กว่าบาท…แนะนำเลือกรุ่น G จะมีความลงตัวกว่า สิ่งที่เอื้อที่สุดในการตัดสินใจ คือ เบาะหนังนี่ละ เพราะรุ่น E เบาะกำมะหยี่ เป็นอะไรที่เปื้อนง่ายสุดๆ หากเราไปเปลีี่ยนเบาะหนังทีหลังได้ราคาถูกกว่า 30,000 บาทก็จริง แต่การถอด ติด เติมย่อมมีช่องว่างทำให้รถเราอาจมีช่องว่างได้

ส่วนระบบอื่นๆ ไม่แตกต่างกันมากนะ (แนวคิดส่วนตัว) สรุปสำหรับท่านไหนที่กำลังตัดสินใจเลือกรถยนต์สองรุ่นนี้ ฟันธงเลยครับ…จัดไป Toyota Altis 1.6G ไม่มีส่วนกับการโฆษณาเพื่อการค้าแต่อย่างใด หากแต่มีกระแสเล่าต่อมา…จึงนำมาเขียนไปพรางๆ

ใคร…ถอยมาแล้ว ขับเป็นไงบ้าง…เล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

ม่วนซื่น…มหาสงกรานต์ ปี 2555



มีหลายกลุ่ม หลากท่าน หลายคน ที่กำลังจ้องจดว่า “สงกรานต์ปีนี้…เราจะไปเที่ยว ณ แหล่งไหนดี” เอาเป็นว่า ไม่ว่าจะเทศกาล วันหยุดยาว ปิดภาคเรียน ฯลฯ ล้วนแล้วต้องการตอบตัวเองว่า “ฉันจะทำในสิ่งที่ตามใจ..สบายๆ แบบไม่แคร์สายตาใคร”

การปลดปล่อยความเหนื่ีอยล้า เติมพลังให้กับชีวิต หรือจะใช้ช่วงเวลาหยุดยาวนี้ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมาว่า เราทำสิ่งโน้น นี้ นั่น ได้ดีแค่ไหน ได้เต็มที่สักปานใด โดยเฉพาะเรื่องของรายได้ที่วิ่งเข้า รายจ่ายที่วิ่งสวนทาง จะเย็บรอยรั่ว เสริมรอยต่อได้อย่างไรถึงจะยืนอยู่ ณ จุดสมดุล

ความซับซ้อน…ไม่ได้ชวนใจให้เราเครียด แต่ช่วยให้เราฉุกคิดได้ดีนักแลว่า “เราก้าวไปข้างหน้า…หรือตีลังกากลับหลังกันแน่” การดำรงชีวิตอยู่เพื่อสังคม เพื่อนฝูง หมู่คณะ พวกของฉัน กลุ่มของคุณ ล้วนแล้วก้าวเดินไปด้วยความพอใจปนเปกับอารมณ์ลึกๆ ของคำว่า “แคร์”

ต้องการเขียนเรื่องราวให้ได้อ่านเพลินๆ ก่อนเข้าประเด็นเนื้่อๆ ว่า “ขอให้เพื่อนทุกท่าน…สนุกสนานม่วนซื่น และปลอดภัยในช่วงเทศกาลมหาสงกรานต์ที่กำลังจะวิ่งเสียดแทงใจเร็วๆ นี้”

เชื่อเหลือเกินว่า “เราคงจะเต็มอิ่ม..กับเสื้อหลากสี กลิ่นหอมของแป้งฝุ่น เสียงเพลงที่คึกคัก ฯลฯ” เหนือสิ่งอื่นใด…ในมุมเล็กๆ ที่เรียกว่า “เชื้อชาติไทย” ลืมเสียไม่ได้ที่จะร่วมอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีที่ดีงาม (รดน้ำดำหัวผู้หลักผู้ใหญ่เพื่อสิริมงคล) ….

ปล. หยิบภาพโหดๆ ที่ขัดกับบรรยากาศเหลือคณา…เหอะๆๆๆ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

กระแส Office Access 97



กระแสวิพากษ์วิจารณ์ ” Office Access 97 และ โปรแกรมทะเบียนทรัพย์สิน” ที่เจ้าหน้าที่หลายๆ ฝ่ายที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับการทำงานด้านพัสดุ ครุภัณฑ์สำนักงาน ที่มีความจำเป็นต้องลงข้อมูล และคิดค่าเสื่อมในแต่ละปี เป็นเรื่องราวการทำงานที่ทำจากรุ่นสู่รุ่นมานานหลายสิบปี

ณ วันนี้ คนที่ทำงานโดยเฉพาะอย่างยิ่งตัุวผมเอง ยอมรับว่าทำำไปแบบไม่มั่นใจเหมือนกันว่า ถูก หรือ ไม่ถูกกันแน่



ระบบทะเบียนทรัพย์สิน Version 2.0 สามารถทำงานได้ดี แต่ไม่รู้วิธีการตรวจสอบว่าถูกต้องตามที่ส่วนกลางต้องการหรือไม่ ผมเคยได้ยินหน่วยบริการหลายๆ แห่งบอกว่า ไม่ได้ทำทะเบียนทรัพย์สินมานานหลายปีแล้ว…นี่คือบทสะท้อนอะไร

การแก้ปัญหา ไม่สามารถพัฒนาได้จากระดับล่างอย่างแน่แท้ เพราะดูจากโปรแกรมผิวเผินแล้ว พบว่า ยากพอสมควร (นี่อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ กรมบัญชีกลาง ไม่ยอมที่จะฟื้นฟู)
ท้ายที่สุด…หากผมทำงานไปโดยไม่รู้ถูกผิด ณ หลายๆ ปีข้างหน้า….เราจะเป็นอย่างไร มาตรฐานความถูกต้องจะถามใครละทีนี้…

ขอเป็นตัวแทนของคนกลุ่มใหญ่…ที่กำลังนั่งรอตาปริบๆๆ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

เด็กเขียนผนัง…ผู้ใหญ่แปะรูปคงไม่ผิด….



คิดว่าทุกคนมีความเป็นเด็ก…และเคยเขียนผนังห้องน้ำโรงเรียนมาแล้วทั้งนั้น เพียงแต่จำไม่ได้ว่าเขียนอะไรไว้บ้าง ความรู้สึกเหล่านี้ติดตัวมาเรื่อยๆ จนแล้วจนเล่าก็ไม่ได้ถูกนำออกมาใช้สักที พอโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่มีความรับผิดชอบ กาลเทศะบังหน้า…เราจะกลับไปเขียนผนังห้องน้ำเหมือนเดิม ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรดี

รึจะเขียนงานที่กำลังวุ่นวาย เจ้านายที่ด่าทอแบบบ้างคลั่งดีละนี่…โอ้ว…

จากความเก็บกดกลายเป็นความนิ่มนวลได้อย่างไรไม่รู้…แต่เชื่อเถอะว่าคนข้างกายเราทำได้ดี ความสุขของใครของเรา ได้แต่นั่งมองตาปริบๆ และแสดงท่าทางไม่พอใจที่สะิกิดให้สติแตกกระจายอยู่บ่อยๆ

แต่ในใจลึกๆ ก็แอบชมอยู่หรอกว่าสวยดี…ใครจะบอกให้รู้แบบโล่งโจ้งละตัว…

ได้แต่ภาวนาว่า…คงจะติดพองาม เล่นทั้ง ห้องน้ำ ห้องนอน ห้องรับแขก บันได ฯลฯ แต่พอเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา…เรากลับฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า เจ้าของชิ้นงานหายตัวไปซะแล้ว…เข้าใจวัตถุประสงค์ชัดเลยทีนี้ งุงิ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

Demo ป้ายคล้องคอ “ชาวสาสุขบุ่่งคล้า”



ถึงแม้ว่าเรื่องราวของการทำป้ายคล้องคอง่ายๆ จะสามารถใช้เงินเพียงไม่ถึง 150 บาท/ป้าย ก็สามารถได้ป้ายที่ดูดีมีสกุลมาไว้ใช้งาน จะไม่เกิดความท้าทายใดๆ เลย หากเรื่องง่ายเหล่านี้ไม่ผ่านปลายนิ้วสัมผัสของเรา จัดไปตามคำขอ…



หยิบภาพเก่าๆ ตั้งแต่ยังไม่ได้เปลี่ยนระบบแท่ง อินทรธนูไม่ถูกต้องนะครับ…(อย่าได้ถือสาเป็นเพียง Demo เท่านั้น)



ระหว่างที่ลองผิด ลองถูก ว่าจะเลือกรูปแบบไหน ก็ทำไปเรื่อยๆ แล้วก็มาเลือกเอาตอนท้าย ดูสิว่าจะมีแบบไหนพอใช้ไปพรางๆ ก่อนได้…

ขอบคุณพี่สำราญ รพ.บุ่งคล้า ที่ช่วยเหลือเป็นอย่างดี ทั้งเรื่องชุดข้าราชการใหม่ การใช้งาน Brush การตกแต่งภาพบุคคลในชุดข้าราชการ การออกแบบเบื้องต้น และแหล่งติดต่อซื้อขายป้าย และสายคล้องคอ…

ตามดูต่อว่า…สุดท้ายแล้วเราจะได้ป้ายคล้องคอ…ออกมายังไง เงอะๆๆๆ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

พึงให้บริการ…ด้วยจิตใจผู้รับบริการเสมอๆ



เมื่อชำเลืองดูหัวข้อแล้ว…คงไม่ต้องถึงกับเอามือกุมขมับหรอกนะครับ เพราะไม่ได้มาพูดวิชาการอะไรให้ปวดหัว เพียงแต่บอกเล่าความเป็นไปของวิถีคนเดินดินกินเงินเดือน… ที่ว่าด้วย “พึงให้บริการ…ด้วยจิตใจผู้รับบริการเสมอๆ”

ถามว่าเคยอารมณ์ไม่ดี หงุดหงิด (ส่วนตัวไหม..เวลาทำงาน) มันมีกันทุกคนละครับ…. แต่ทำอย่างไรเราจะยัดใส่ลิ้นชัก แล้วงัดเอารอยยิ้ม…ส่งตอบความยากลำบาก ภาวะเจ็บป่วย ที่ต่างหอบลูกจูงหลาน…อิรุงตุงนัง

มีละครฉากใหญ่ แต่สามารถเขียนให้จบภายใน 2 บรรทัด ดังนี้

มีพี่ๆ ฝากเอกสารให้ผมไปส่งที่ สหกรณ์ออมทรัพย์สาธารณสุขหนองคาย (แต่จะมีจุดรับคำร้อง เอกสารต่างๆ อยู่ที่ตึกหลังตึกใหญ่ รพ.บึงกาฬ) ผมเดินขึ้นบันได ชั้น 3 เดินเข้าไปยกมือไหว้ แล้วถามเจ้าหน้าที่ท่านหนึ่ง ซึ่ง แต่งตัวชุดขาว ดีดู มีจรรยาบรรณ…ว่า “ขอโทษนะครับ…สหกรณ์ฯ บึงกาฬอยู่ตรงไหนครับ” ทันใดนั้นสายตาพิฆาตก็พุ่งตรงมาใส่กางแสกหน้า แล้วตอบด้วยเสียงไม่พอใจว่า “อยู่ชั้น 2″ สั้นๆ แล้วก็หันหน้ากลับเข้าคอมพิวเตอร์….(สงสัยเขาคงจะวุ่นมาก..คิดในใจ )

ผมขอบคุณ และรีบเผ่นอย่างรวดเร็ว…พอมาถึงชั้น 2 มีเคาน์เตอร์อยู่ด้านขวามือ มีเจ้าหน้าที่อยู่ 2 คน ซึ่ง แต่งตัวสะอาด ดูดีระดับหนึ่ง แต่ยังอนุมาณได้ว่าไม่ได้บ้าจรรยาบรรณเหมือนชั้น 3 ประจวบกำลังคุยโทรศัพท์พอดี เราไม่กล้าแทรก เพราะกลัวจะเหมือนคนชั้น 3 จึงยืนรอสักพัก…จนกระทั่งคุยเสร็จ ผมป้อนคำถามเดียวกัน…

ปฏิกิริยาโต้ตอบหน้ามือ กับ หลังมือเกิดขึ้นอย่างชัดเจน “ประกายแห่งรอยยิ้มที่แทบทะลักออกจากแก้ม แล้วพูดว่า อ๋อ…จะมาส่งเอกสารสหกรณ์ใช่ไหมค่ะ พอดีวันนี้เจ้าหน้าที่สหกรณ์ไม่มา จะมาในวันพฤหัสบดี” ผมรบกวนฝากเอกสารไว้ได้ไหมครับ “ได้ค่ะ ยินดีค่ะ” ผมขอบคุณ พลางๆ คิดในใจว่า

จรรยาบรรณ กับ รอยยิ้ม ไม่ได้มาพร้อมกันเสมอ…และมักย้อนกลับไปชิมรสเหตุการณ์นี้ เวลาที่พูดคุยกับผู้ป่วย หรือ คนอื่นๆ เสมอๆ… (ตกลงมัน 2 บรรทัดแบบไหนหว่า..)

ภาพ : http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=fasaiwonmai&group=17

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

Animation ในเว็บจังหวัดหนองคายทำไง?



แรกๆ เราถูกปลูกฝังเรื่องของการใช้ flash หรือ Script ภาษา java อะไรทำนองนี้มาแบบเลี่ยงเสียให้ไกล…แต่ในยุคที่อินเตอร์เน็ต 7 M เราคงไม่ต้องกังวลเรื่องความรู้สึกเสียอารมณ์เวลาเว็บโหลดช้าหรอก…เชื่อว่าอนาคต Search ก็คงเข้าใจอารมณ์แห่งศิลป์ของผู้ชมอย่างแน่นอน

เราปฏิเสธไม่ได้เลยว่า รูปแบบไม่ว่าจะใช้ Script ในการทำ หรือ ใช้ Flash มันบ่งบอกถึงมืออาชีพขึ้นเยอะ กำลังจะบอกว่าเริ่มศึกษาไว้ก็ไม่สาย ลองๆ นั่งทำ Animation ในทำนองเดียวกับเว็บจังหวัดหนองคาย http://123.242.162.3/nongkhai/

แต่ยังไม่สามารถทำได้ พอๆ นั่งทำไป การเคลื่อนไหวพอๆ ทำได้แต่คุณภาพของภาพนี่สิ….เวลาที่ Export รู้สึกความคมชัดจะแย่มาก หรือว่ามันมีโปรแกรมอะไรช่วยอีก ตามดูต่อไปว่า ผลที่นำมาซึ่งสูตรสำเร็จของการดีไซน์ด้านนี้จะเป็นอย่างไร

คุณอาจสนใจเรื่องนี้