.

1 ชั่วโมงกับการงมๆ ซาวๆ โลโก้โรงเรียนบ้านดอนแพง…..



อีกครั้งที่เรานั่งทำอะไรบางอย่างโดยไม่รู้เลยว่าจะทำได้ดีสักเพียงใด…ชีวิตการก้าวไปอย่างท้าทายเกิดขึ้นเสมอๆ จริงอยู่ว่ามี Search ช่วยในการทำงานต่างๆ แต่ในช่วงเวลาจำกัดเราไม่สามารถศึกษาวิธีการทำอย่างละเอียด หากแต่เอาพอลวกๆ

1 ชั่วโมงในการงมๆ ซาวๆ ทำโลโก้โรงเรียนบ้านดอนแพง ที่จะนำไปใช้เป็นส่วนหนึ่งในการทำวิดิโอนวตกรรมของโรงเรียนต่อไป หลายท่านท้วงติงเข้้ามาอีกละว่า ก็แค่โลโก้แค่นี้จะใช้เวลาอะไรนักหนา มันเป็นอย่างที่ทุกท่านคิด มันใช้เวลาทำไม่นาน แต่เราใช้เวลาสำหรับคิดว่าจะทำยังไง…เน้นนะครับว่า จะทำยังไง ไม่ใช่ทำในรูปแบบไหน…

30 นาทีผ่านเราลองผิดลองถูก…ใช้วิชากะ กะว่าจะใช่ น่าจะใช่อยู่อย่างนั้น จนได้ผลลัพธ์ออกมาประมาณนี้….ถือว่า่เป็นที่น่าพอใจสำหรับการออกแบบโลโก้ชิ้นแรก…ให้กับโรงเรียนบ้านดอนแพง อ.บุ่งคล้า จ.บึงกาฬ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ…

สำหรับท่านใดที่ต้องการไฟล์สามารถ Download ได้ตามลิงค์นี้…..(เป็นไฟล์ photoshop)

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

กีตาร์หยอกสาว Version หมออนามัย



พึ่งเข้าใจความรู้สึกเวลาได้ทิปตอนร้องเพลงว่าเป็นเช่นไร โดยเฉพาะได้จากผู้บริหารของเราเองมันทำให้เราอบอุ่น มั่นใจที่จะร้องต่อให้จบเพลงถึงแม้เสียงจะไม่เท่าไหร่ แต่ใส่ใจในรายละเอียดก็น่าจะเพียงพอ แรกๆ เราตั้งคอนเซ็ปต์ไว้ว่า “ใครจะขึ้นร้องเพลง…ต้องเปลี่ยนชุด มีข้อแม้อีกอย่างต้องมีผ้าขาวม้าเป็นองค์ประกอบทุกครั้ง”

มันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของความใส่ใจ ตั้งใจ ในการที่จะทำอะไรบางอย่างเราเชื่ออย่างนั้น

ถือว่าเราเปิดตัวได้ดี…ขอบคุณสำหรับเสียงกรี๊ด เสียงปรบมือ จากเหล่าหน้าม้าที่เตรียมไว้ทุกท่านครับ….เหอะๆ ไปฟังเสียงกันเลยดีกว่า…

ปล. เพื่อนบอกว่าขึ้นก่อนได้เปรียบ….เงอะๆๆ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

คำว่าสดุดตา กับ ดูเทอะทะ อันเดียวกันเปล่า….



ยอมรับเลยครับว่า รายได้จาก Ads หรือการทำเงินด้านอื่นๆ ยังไปไม่ถึงไหนเลย ทั้งหมดทั้งมวลไม่ได้โทษใคร โทษตัวเองล้วนๆ ที่ความแผ่วปลายเข้าแทรกเป็นระยะ ถึงแม้ว่าหลักการมันจะง่ายนิดเดียว แต่เราก็ยังเดินไปแบบทุลักทุเล ถึงแม้ว่าคนรอบกายจะปลอบใจว่าก็ดีแล้ว…เมื่อก่อน 9 เดือน 3 เดือน ได้เช็ค 1 ใบก็ดีใจแทบช็อค

ปัจจุบันได้เดือนละใบกลับรู้สึกเฉยๆ ทั้งๆ ที่ควรจะทำได้มากกว่านี้ มันมีทางเลือกในการทำเว็บเืพื่อให้คนเข้าชมอยู่ 2 วิธีใหญ่ๆ โดยตั้งเป้าให้คนเข้าเว็บสัก 1,000 คนก่อน คือ

1. หาคีย์เวิร์ดที่คนค้นประมาณ 1,000 ครั้งต่อวัน แล้วทำอันดับในหน้า้แรกให้ได้ แ่ค่นี้เราก็มีโอกาสที่คนจะเข้าเว็บเราตามเป้าหมาย (อันนี้รู้กัน…)
2. เขียนเนื้อหา 1,000 โพส แล้วมันคนค้นหาด้วยคีย์เวิร์ดในแต่ละโพสประมาณ 2-10 คน…เราก็มีโอกาสบรรลุเป้าหมายได้เหมือนกัน…

จะสังเกตุเห็นว่าทั้งสองส่วนใช้เวลาต่างกัน….บางคนก็บอกว่าทำไมไม่ทำทั้ง 2 ส่วนพร้อมๆ กันละ….เป็นคำตอบที่ดี แต่ในความเป็นจริงเรายังรู้สึกอายๆ ที่เว็บเรายังมีเนื้อหาน้อยเกินที่จะทำให้คนที่เข้ามาจดจำ และบอกต่อ

ในส่วนตัวผมมักทำข้อ 2 เป็นหลัก อาจจะใช้เวลานานหน่อย แต่เราสามารถครองใจผู้เยี่ยมชมได้มากกว่าครับ…อันนี้ก็แล้วแต่เทคนิคใครมัน….

อ้าว…ตั้งใจจะพูดเกี่ยวกับ ความหมายของคำ่ว่า “สดุดตา กับ เทอะทะ ” ล่อมาซะยาว…..ส่วนใหญ่เรามักจะวาง Ads ให้เนียนๆ เป็นหลัก วันนี้เราลองวางแบบเทอะทะกลางๆ โพสกลับพบว่า วางปุ๊บคลิ๊กปั๊บ….นี่หมายความว่ายังไง

สุดท้ายอย่าได้สนใจครับ จะเทอะทะ หรือ สดุดตาของให้มีคลิ๊กก็พอแล้ว….เงอะๆๆ จะเอาอะไรมากกับเว็บที่มีคนเข้าเพียง 40 กว่าๆ เหอะๆ อย่างน้อยก็กำลังเดินไปด้วยดีที่เมื่อก่อนมีคนเข้าตั้ง 7-8 คนโน้น….(อย่าพึ่งเป๋ปากหนี….เรายังไม่ทำ SEO แม้แต่น้อย หากแต่รอให้เนื้อหามากพอก่อน…) ยังมีคนเข้าเลย…ซุซิ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

กีตาร์หยอกสาว…ดันมีเพียง 4 สายเท่านั้น….



วัฎจักรแห่งการโยกย้าย สับเปลี่ยนเวียนวก ทำให้เราทีมงานต้องตั้งตัว ตั้งอก ตั้งใจ (เห้ย…ไม่ถึงขนาดนั้น) ทำให้เราต้องทำความเข้าใจ สร้างเป้าหมาย ตลอดจนการวางรูปแบบการทำงานใหม่ทุกครั้งๆ ไป ช่่วงเวลาเกือบ 2 ปีผ่าน มีสุภาพสตรีท่านหนึ่ง (ไม่ต้องซึ้งตาม….)

ท่านเป็นเหมือนผู้บริหาร เป็นเหมือนแม่ และเป็นเหมือนทีมงานที่คุกคลีตีฝุ่นอยู่กับพวกเราเด็กตาดำๆ ขาวๆ เรื่อยมา หนึ่งในหลายๆ สิ่งที่ท่านพยายามป้อนใส่ปากพวกเรา ถึงแม้ว่าพวกเราจะแอบพ่นทิ้งอย่างไม่ใยดีในความปรารถนาดีบ้าง แต่เราช่วงเวลาสั้นๆ เพียงพอที่เราจะซึมซับความดีงามเหล่านี้ไว้ ถึงจะเป็นส่วนน้อยตามประสาวัยที่รุ่นบ้าง ดุ้นบ้างก็อย่าได้ใส่ใจ

“ความเป็นมืออาชีพ…ขาดทุนก็ตามขอให้หน้าใหญ่” เป็นสิ่งที่ยึดปฏิบัติหากเป็นวงการธุรกิจคงจะถูกไล่ออกไปนานแล้ว การสอนเด็กดื้อด้วยไม้เรียวคงไม่ใช่ทางออกเสมอไป แต่สิ่งที่สามารถติดตรึงกาย ใจของพวกเขาได้เป็นอย่างดี คือ การมอบโอกาส ความปรารถนาดี และการปฏิบัติเป็นแบบอย่างต่างหากที่ทำให้จี๊ด….

กีตาร์หยอกสาว ที่ใช้เพียงกีตาร์ 4 สายใช้ฟางร้อยเรียง ไม่ใช่การสร้างภาพเพื่อความโก้หรู แต่อย่างใด หากแต่แฝงด้วยความในใจที่เปรยแผ่วๆ เบาๆ ไปตามสายลมว่า “ลูกๆ ตั้งใจที่จะทำงานนี้เพื่อแม่โดยเฉพาะ”

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เสียงปรบมือกระหน่ำซ้ำๆ ยาวๆ ช่วยทำให้เราพริ้มตาหลับคล้ายกับคนเมาอะไรบางอย่าง…ยังไงไม่รู้ ไม่บ่อยครั้งหรอกที่เราจะทำด้วยใจเพื่อใครที่ไม่ใช่คนข้างหมอน หรือคนที่ป้อนข้าวปลามาตั้งแต่เด็ก

เชื่อเหลือเกินว่า ความตั้งใจของพวกเราคงไม่สูญเปล่า…เหนือสิ่งอื่นใดคงต้องขอบใจทีมงานเราทุกคนที่ทำให้งานในวันนี้….สนุกสนาน มัน ฮา ซึ้ง ตามสโลแกน….

ปล.อยากให้งานเป็นนี้ของเรามาถึงเร็วๆ จัง….งุงิ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

เอาชุดไหนดีน้า…..”ชุดโซฟา เครื่องแต่งบ้านของฉัน”



อยากเลิกเล่น Facebook เหมือนกัน แต่มีข้อจำกัดตรงที่เพื่อนร่วมงานดันไฟสุมหัวอยู่ที่นั่น เวลาจะชวนกันไปกินไรแต่ละที จะเดินมาบอกกันมั่งก็ไม่ได้…ดันพูดเปรยๆ ว่าก็ชวนกันใน FB แล้ว…อืม…หากไม่ออนจะรู้เรื่องกับพวก…ไหมนี่



ไม่รู้จะโทษใคร รู้สึกว่าจะติดอารมณ์เปี่ยวใน FB มา ที่เอะอะอะไรก็ ….Update สถานะ ง่วง เหงา เศร้า คิดไม่ออก ดีใจ เสียใจ อยากได้ตังค์แม่…ก็ทิ้งไว้สั้นๆ แต่ถี่ๆ เอามั่งละกัน

ช่วยหน่อยสิ เลือกไม่ถูกว่าจะเอาชุดไหนดี….ระหว่าง โซฟานุ่มๆ กับ ชุดโต๊ะเก้าอี้ไม้…..

สม…อยากเห็นคนไทยบอกว่า ถ่ายภาพเอามาเขียนบล็อกมากกว่า เอามาลง FB แต่คงสายไปเสียแล้วนางเอย…..จบๆๆๆๆๆ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

“สู่บริบทใหม่…สายใยความผูกพัน” (มองที่ความตั้งใจ)



เกือบ 5 ปีแล้วที่ไม่ได้จับพู่กันเลย….ทำให้มือไม้สั่นไปหมด ด้วยความที่พรุ่งนี้ต้องพร้อมใช้งาน เราต้องเขียนให้เสร็จในคืนนี้ เพื่อให้แห้งพอดีในวันรุ่งขึ้น ก่อนทำการตัดขอบรอบๆ ตัวหนังสืออีกที ผลจากการห่างหายสิ่งที่ตนเองชอบ แต่ทำไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ผ่านไปด้วยดี



หากสังเกตุดีๆ จะพบว่าคำนวณตัวอักษรไม่พอ…เหอะๆ ตอนแรกว่าจะเขียนยาวกว่านี้…แต่พอดูๆ แล้วรู้สึกจะเยอะแล้วจึงจำต้องตัดบางส่วนออก คำสั้นๆ ที่สื่อถึงความผูกพันระหว่างท่านสาธารณสุขกับทีมงานเรา….นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ลงแรงเขียนเพื่อท่านด้วยความตั้งใจ

ถึงแม้ว่าตัวอักษรจะดูแปลกๆ ก็ตามที สิ่งที่เป็นปัญหาสุดๆ คือ เขียนเลขไทยไม่แข็งแรง เขียนใหม่ 2 ครั้ง ก่อนจะออกออกมาแบบทุลักทุเล จึงต้องตัดแปะแล้วละทีนี้

โดยรวมผลงานออกมาเป็นที่น่าพอใจของเรา และทุกคนครับ พรุ่งนี้เจอกันที่เวที…..

แอบซุ่มซ้อม…กันอย่างเมามัน…ซุซิ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

ทวาได รีสอร์ท สระว่ายน้ำ ณ ทวาได เสียเบียร์ไป 4 ขวด….



ว่าด้วยเรื่องวิธีการหลอกล่อพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ ให้เดินทางไปเก็บภาพ และข้อมูล ณ จังหวัดบึงกาฬ หนึ่งในหลายๆ ที่ที่เราเดินทางไปในวันนั้น คือ รีสอร์ท ทวาได ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเหมาะสำหรับการนั่งจิบเบียร์บางๆ ซะเหลือเกิน….(เด็กต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำจากผู้ปกครอง) ตอนแรกกะว่าจะชวนเล่นๆ

ดัน…ไปจริงๆ เอาไงละทีนี้ คงต้องปล่อยเลยตามเลย อย่างน้อยก็มีคนช่วยไล่หมา หรือทำให้หมามีเป้าหลายเป้าไว้เล็งเวลาจะจู่โจม



ยังไงก็ถือว่าคุ้มสำหรับโปรเจคใหญ่….ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาเดินหน้้าต่อไป สิ่งที่เราสัมผัสได้หลังจากเดินทางไปขออนุญาตถ่ายภาพ คือ เจ้าของกิจการไม่ค่อยต้อนรับเราเท่าไหร่ โดยตอบเราแบบไร้ค่ามากว่า “ฉันก็ลงเว็บนั้น เว็บนี้แล้้วนิ”

เขาคงไม่เข้าใจว่า…การที่มีตากล้องมือเกือบอาชีพเดินทางมาถ่ายภาพให้ แล้วเขียนเรื่องราวประทับใจลงไปแม้เพียงสั้นๆ นักท่องเที่ยวก็ขาสั่นอยากจะวิ่งเข้าไปพักแล้ว…ถึงแม้ว่าในความเป็นจริงเราจะพูดด้วยความตรงไปตรงมาแบบนี้เสมอๆ ทำๆ บ่นไปงั้นละ….

ไม่อยากให้ทุกท่านคิดในแง่ลบเหมือนผมนะครับ…เอาเป็นว่าพอกวาดหน้าแรกได้เกือบหมด….ก็จะลบโพสออก….รอให้เข้าจ่ายตังค์อย่างนั้นค่อยสะใจดีหนา…แล้วคุณจะเข้าใจว่าศาสตร์แห่งการเีชียร์แบบล้ำลึกมันเป็นเช่นไร….

อย่าด่าผมเลย…หากผู้ประกอบการมาอ่านเจอ…แค่สะท้อนความจริง….

ภาพที่ถ่าย ณ ทวาได รีสอร์ท สามารคชมได้ตามใจชอบ ตามลิงค์นี้ครับ….

แต่ไม่ต้องกังวลนะครับสำหรับนักท่องเที่ยว…เพราะทุกท่านเอาเงินไปให้เขา แต่ผมเอาอะไรก็ไม่รู้เหมือนการวิ่งซ้ำๆ จนเขาชิน….ดูไร้ค่าไปเสียอย่างนั้น ต่อไป…หากลงพื้นที่ ที่ไหนไม่ต้องการลงเว็บผมจะเดินออกแบบไม่แคร์สื่อ…..(สม)

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

จงสร้างกระแสการ Comment ให้ได้….



ยกตัวอย่างเว็บผมอีกแห่งหนึ่ง….ที่เกิดกระแสความแรงใต้น้ำ คนวิพากวิจารย์กันจะหูหนา….ไม่ต้องเอาเยอะเอาสัก 100 comment หลังจากนั้นจะมีคนสร้างกระแสต่อไปเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่เป็นคำถาม ข้อสงสัยแบบเดิมๆ แต่ไม่ถือว่าเป็นการ spam แต่อย่างใด เพราะเป็นคำพูดของแต่ละคน เหมือนกับเราพูดว่า….ฉันคิดเหมือนกันกับคนที่พูดไปก่อนนี้ไงงั้น

แต่ไม่แนะนำให้ไปสร้างกระแสเอาเองคนเดียวนะครับ เราต้องหาปม หรืออะไรที่ยังมีเงื่อนงำ พอให้คนวิพากษ์วิจารย์กันอย่างมันปากต่อไป ที่สำคัญมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันเขาด้วย ทั้งๆ ที่บางครั้งไม่ต้องการคำตอบอะไรหรอก ขอแค่ได้ระบายอย่างนี้ก็มี

หากเกิดกระแสอย่างนี้ขึ้นรับรองว่า หน้าแรก…ไม่ไปไหนเสียหรอก….

ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ร่วมสร้างกระแส…..

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

Reviews ปีใหม่พี่น้องชาวสาสุขบุ่งคล้า ปี 55



เรามีความตั้งใจไว้ว่าจะก้าวสู่ความเป็นมืออาชีพในการทำงานไม่ว่าเรื่องใด…ถึงแม้ว่าจะเป็นองค์กรเล็กๆ แต่ความร่วมแรงร่วมใจของเรานั้นหาใดเปรียบ เราเริ่มที่องค์กรเล็กๆ แห่งนี้ที่เปรียบเสมือนแห่งฝึกวิชาชีวิต ตั้งใจตัดบางส่วนสั้นๆ ให้พอได้คำนึงถึงบรรยากาศแห่งความอร่อยของยำสลัด…ฯลฯ ความสนุกสนานของผู้บริหารที่มีให้เห็นไม่บ่อยนัก

จะเป็นอย่างไรนั้น…ไปชมกันเลย…..

ปล. เมื่อชมวิดิโอนี้จบ…คนส่วนใหญ่มักบอกว่า ชาวสาสุขเราไปตั้งวงหมอลำเถอะ….งุงิ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้