ส่วนของ Headline กับ Trending ตามภาพ
ผลของการ index ใน search อย่างรวดเร็วทำให้เราเห็นว่าทั้ง 3 ส่วนถูกดึงมา index จำนวน 3 index เรียงกัน แถมด้วยหน้าหลักของเว็บเราด้วย รวมๆ แล้วเราจะได้รับการ index ทั้งหมด 4 index เรียงกัน….โอ้ว…เยี่ยม
กำลังตามดูต่อไปว่า เวลาเราเขียนโพสใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จะยังคง index เหล่านี้ไว้เหมือนเดิมไหม….
เป็นอีกผลงานเพลงที่ความหมายดีมาก…ที่หมออนามัยอย่างเรานำมาทำให้เสียหายอีกตามเคย…กับบรรยากาศสบายๆ ในวันสุขสันต์ปีใหม่ที่ชาวบ้านชาวเมืองกินจนอ๊วกแตกไปหลายรอบละ…ไม่เป็นไรยังคงมีกลิ่นไอแห่งเดือน มกราคมหลงเหลืออยู่นิดๆ
มีไม่บ่อยนักหรอก…ที่ตากล้อง บล็อกเกอร์ หรือศิลปินในบางคราจะได้ขึ้นเวทีกับเขาบ้าง มีแต่ยืนกอดกล้องตัวโปรดถ่ายภาพให้คนอื่นๆ แท้ที่จริงคือความสุข หรือว่า ห่วงกล้องตัวเองก็ยังตอบไม่ได้ (หัวเราะ)
เอาเป็นว่าเพลงนี้….ตั้งใจร้องให้พี่ๆ น้องๆ ชาวสาธารณสุข และแฟนคลับทุกท่านฟังก็แล้วกัน ถึงแม้จะแป๊กๆ หน่อย….
ปล.ไม่ฟังคงจะไม่ได้เพราะตั้ง Auto ไว้แล้ว….อืม…
เกี่ยวกับการเรียงอันดับในหน้าแรก 3 อันดับติดๆ กันนั้น ไม่ใช่เรื่องยากเลย มีข้อแม้อยู่แค่ 3 อย่างดังนี้
1. เนื้อหาไม่เกี่ยวกันหรอก แต่มีคำๆ เดียวกัน ในทางกลับกันถ้าเนื้อหาเกี่ยวกลับรวมๆ เป็น index ล่าสุดไปซะอย่างนั้น
2. ทำให้คล้้ายๆ กับว่ามีความซ้ำกันแบบบังเอิญๆ
3. เป็นผู้สร้างเนื้อหา ไม่ใช่ Coppy Past เงอะๆๆ
ตอนนี้ผมใช้งานคีย์บอร์ดหนักมาก….ยำๆๆๆๆ อยู่อย่างนั้น จนปุ่มแป้นเหย้าหายไปเลย…สัมผัสไม่ได้แล้วว่า ด เด็ก กะ ไม้เอก อยู่ตรงไหน ได้แต่กะๆๆ เอา เอาเป็นว่าระยะเวลาไม่นานนักกับการตะลุยเขียนบล็อก 40 โพส….
เพื่อนบอกว่า “จะเขียนเอาโล่รึงัย” เปล่าหรอก…พอเีขียนๆ ไปมันรู้สึกสนุก และได้เรียนรู้จังหวัดที่เป็นบ้านเกิดของตนเองก็เท่านั้นแล….
ปล. ถึงเวลาที่จะให้ท่านอาจารย์ “ยา” ช่วยแล้ว…เย็นนี้เจอกัน
ยังรักษาความเฮง…ไว้อย่างต่อเนื่องสำหรับการจับสลากแลกของขวัญของเราชาวสำนักงานสาธารณสุขอำเภอบุ่งคล้า จังหวัดบึงกาฬ ที่จัดขึ้นช้าหน่อยเมื่อวานนี้เอง แต่รับรองความมันหยด หยาด ย้อยปกๆๆ เลยละ (โปรดติดตามบรรยากาศความกันในฉบับวิดิโอ…)
เมื่อปีใหม่แต่ละปีวิ่งมาเยือน…สิ่งที่ทุกคนต่างปองหมาย ถึงแม้จะกล่าวเปยเปรียบว่า “ฉันไม่ต้องการอะไรมากมายหรอก…เอาสนุกเฮฮาอยู่ร่ำไปก็ตามที” แต่ใจลึกๆ ย่อมอยากได้รางวัลใหญ่อยู่เนืองๆ สิ่งที่สำคัญไปกว่านั้นคือ เราจะถูกจดจำไว้ว่าไอ้นี้ได้รางวัลใหญ่ทุกปี…เหอะๆๆๆ
ถือเป็นของขวัญที่กำลังอยากได้พอดี…เพราะซื้อเครื่องเสียงไป แต่ยังไม่มีเครื่องเล่น ถือได้่ว่าเป็นการเสริมเติมที่ลงตัว ขอบคุณครับสำหรับเครื่องเล่น DVD จากท่านสาธารณสุขอำเภอ และ Sunsilk จากเพื่อนรัก….
ภาพบรรยากาศงานปีใหม่…ระหว่างรอการตัดต่อวิดิโอ สามารถชมได้ตามลิงค์นี้……
เดินหน้าเขียนอย่างต่อเนื่องสำหรับบล็อกบึงกาฬ.com ที่เจออะไรเป็นต้องถ่ายภาพและมาเขียนโน้นนี่นั่น ตามประสา แต่พอได้ภาพมาแล้วบางครั้งข้อมูลแทบจะไม่มีในอินเตอร์เน็ตเลย ยกตัวอย่าง วันนี้ผมต้องการจะสั่งทำป้ายงานปีใหม่ 2555 ที่ทางสำนักงานจะจัดขึ้นในวันที่ 24 มกราคม 2555 (ช้าหน่อยแต่รับรองความมัน..เหอะๆๆ) ลองค้นหา้ข้อมูลใน Search ไม่มีข้อมูลแม้แต่น้อย ใช้เวลาค่อนชั่วโมงเพื่อเลื่อนหาเรื่อยๆ แต่ก็ไม่เจอเบอร์โทรศัพท์ร้านไหนเลย
ใจหนึ่งก็คิดว่า เราใช้คีย์เวิร์ดผิดรึเปล่า คงไม่น่าจะผิดเพราะ หากต้องการทำป้ายก็ต้องค้นหาด้วยคำๆ นี้ละ “ทำป้าย บึงกาฬ,ร้านป้าย บึงกาฬ,รับทำป้าย บึงกาฬ ฯลฯ”
แน่นอนข้อดีของโดเมนไทย ถึงแม้ว่าความแรงจะไม่มาก หากมีคำพ่วงด้วยชื่อโดเมน และมีข้อมูลเกี่ยวข้องในบล็อกของเรา ส่วนใหญ่มักไม่พลาดหน้าแรกเสมอๆ
แต่เท่าที่ดูสำหรับเนื้อหาในจังหวัดใหม่นี้ ยังไม่มีใครเดินหน้าทำอย่างจริงจัง หรือเขาจะรอการเจริญเติบโตที่มากกว่านี้ เอาเป็นว่าเรามาเขียนก่อนใครดีกว่า เพราะยังไงก็ไม่น่าตื่นเต้นอยู่แล้ว นี่ละน้าาา…ไม่มีคู่แข่งก็ว่าไม่ตื่นเต้น มีคู่แข่งเยอะก็ว่าหิน..อืม
หลังจากที่เราเดินทางไปติดต่อทำป้าย เราไม่พลาดที่จะถ่ายภาพ และนำเบอร์โทรมาตีแผ่ จะได้ไม่ต้องปวดหัวมาหาข้อมูลนานแสนนาน ที่สำคัญได้คุยกับผู้ออกแบบเองว่า ทำป้ายแบบนี้ใช้เวลานานไหม ราคาเท่าไหร่? มันช่วยให้เราเดินทางไปร้้านด้วยเป้าหมายที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้้น สุดท้ายคงไม่ต้องคิดละตอนนี้ว่าใครได้ประโยชน์เขียนเอามันไว้ก่อน
แล้วพบกันที่จุดนัดพบ บึงกาฬ.com
เรื่องราวเกี่ยวกับเงินๆ เป็นบทสนทนาที่ได้ัฟังจนชินชา แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเส้นทางการเงินที่ถูกอัดแน่นไปด้วยความหวังว่า “ฉันจะรวยๆ” อยู่ร่ำไป วิธีการหาเงินโดยใช้เครื่องมือดังกล่าว สามารถสร้างคนให้เป็นเศรษฐีมากมายแต่ยากสำหรับคนที่วิ่งเข้าไปใหม่ ความรวยมักเกิดกับคนที่ริเริ่มสร้างขึ้นมาระดับต้นๆ เท่านั้นแล หรือไม่ก็อาจจะเป็นการจัดฉากแหกตากลุ่มเป้าหมายตามประสา ผมเองถามเพื่อนๆ เสมอว่า อยากรวยไหม? ถ้าอยากรวยก็ทำอะไรก็ได้ที่เป็นความคาดหวังของผู้คน ดังจะเห็นได้จากความสำเร็จของ ธุรกิจโรงเรียนสอนเด็กเล็กที่มีการยกระดับคุณภาพ ใครบ้างไม่อยากให้ลูกของตนได้เข้าเรียนในโรงเรียนดีๆ ด้วยความคาดหวังว่าลูกจะมีอนาคตที่ดีตามมานั่นแล ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงปากต่อปากก็เถอะ ฯลฯ
เรื่องราวดังกล่าวเป็นเสมือนกับดักที่รอให้เราติดอย่างงอมแงมระยะหนึ่ง แน่นอนมันเสียเวลาพอสมควร เมื่อเราได้ก้าวผ่านก็จะปลอบใจตนเองเสมอว่า เป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากก็ว่าไป
จริงๆ ต้องการจะจูนเข้าเรื่องที่น้องๆ หรือว่า รุ่นน้องได้ติดต่อเข้ามาว่า “พี่ๆๆ ทำเว็บยังไงให้ได้เงิน” แถมยังถามเป็นวรรคเป็นเวรว่า มันเป็นอย่างไร มันได้มายังไร เขาส่งเงินให้เราอย่างไร เขาจ่ายเงินเราแบบไหน (อีกเยอะมากเรื่องเงินล้วนๆ)
ผมคิดในใจว่า ตกลงน้องคนนี้ต้องการทำเว็บ หรือ ต้องการหาเงินกันแน่ ฟังดูเหมือนผมจะพูดกวน…ในความคิดผมมันคนละเรื่องกัน การทำเว็บเป็นเรื่องศาสตร์และศิลป์ ส่วนเรื่องการหาเงินออนไลน์นั้นเป็นเรื่องของวิทยาศาสตร์ เพราะต้องลองผิดลองถูกพอสมควร
ผมบอกน้องคนนี้ไปว่า “หากทำเว็บดีๆ Design สวยๆ สามารถทำเว็บให้พังไปกับมือได้ มันก็ช่วยสร้างรายได้ให้เราได้แล้ว” อาจจะไม่มากเพราะเรายังไม่ดังในวงการออนไลน์ แค่โพสน์ใน FB ว่าคุณทำเว็บได้ดีแค่ไหนก็มีคนสนใจจ้างให้ทำให้แล้วละ อันนี้เป็นเรื่องเงินระยะสั้น
ผมพยายามบอกซ้ำๆ ว่า การทำเว็บไม่ได้ยากเลย แต่สิ่งที่อยากคือ เนื้อหาในเว็บทำอย่างไรให้ต่อเนื่อง และน่าสนใจ (ประเด็นหลังเราเองก็ยังทำไม่ได้เลย..เหอะๆๆ)
มันก็ฟังดูน้ำเน่าอีกละ ที่จะบอกว่า ต้องทำเว็บด้วยใจรัก คนที่เริ่มด้วยการนั่งเขียน Script พร้อมๆ หนังสือตัวอย่างจนดึกดื่นทั้งๆ ที่ไม่รู้เลยว่าจะเอาไปใ้ช้ประโยชน์อะไร เราก็ยังทำ แต่เราก็มิบังอาจเรียกตนเองว่า โปรแกรมเมอร์หรอกเพราะยังไกลตัวมากนัก
ตอนนี้สิ่งที่เราลังเลที่จะสอนใครสักคน คือ เราสอนไปแล้ว เขาทิ้งขว้างประสบการณ์ที่เรามอบให้ ไม่นำไปต่อยอดให้ประสบความสำเร็จ มันก็ไม่ต่างอะไรกับการหาเงินจากความคาดหวังของคนในเบื้องต้นนักแล
ภาพ : http://www.nakornnont.com/relay/detail.php?id=65
รู้สึกว่าจะเป็นการซีเคร็ตที่ดีสำหรับการทำภาพถ่ายในเครื่องแบบชุดปกติขาวครึ่งยศเล่นๆ นานแล้ว…มาวันนี้เป็นที่จะต้องได้ใส่จริงๆ แล้วสินะ ความรู้สึกที่คล้ายๆ กันระหว่างสองเราพอสัมผัสได้ถึงความดีใจ คำว่า “ข้าราชการ” ในสายงานอื่นๆ ที่ไม่ใช่สังกัดกระทรวงสาธารณสุข เป็นอะไรที่หินใช่ย่อย ไม่ใช่ว่ากระทรวงสาธารณสุขไม่หินหรอก แต่เป็นบารมีเก่าที่สร้างไว้ให้กับลูกหลานมากกว่า ในความคิดส่วนตัวคิดว่าน่าจะเหลือเวลาอีกไม่นานที่รอเวลาปล่อยเข้าคลองรวมๆ กัน…ที่ชื่อว่า “กพ”
มาดูข้อดีของการเป็นข้าราชการ เท่าที่คิดออกกันดีกว่า
1. ได้ต่อท้าย คำว่า นักวิชาการสาธารณสุข ด้วยคำว่า ปฏิบัติการ
2. ยกระดับชุดขาวที่ใครก็ใส่ได้ แต่แตกต่างตรงที่ อินทรธนูที่บ่าทั้งสองข้าง
3. มีเข็มประจำสังกัดด้วยที่คอเสื้อทั้งสองข้าง แพรแถบบริเวณหน้าอกซ้าย ป้ายชื่อหน้าอกขวา…ตามระเบียบชุดปกติขาวครึ่งยศ
4. เบิกจ่ายตรง (โรงพยาบาลตามเก็บเงินค่ารักษาพยาบาล ค่ายากับกรมบัญชีกลางเอง) แต่เราต้องยื่นเรื่องขอเบิกจ่ายตรง คนในครอบครัวสามารถใช้สิทธิ์นี้ได้ ไม่ว่าจะเป็น คุณพ่อ คุณแม่ สามีและภรรยา ลูกอีก 3 คน
5. เวลาย้ายไปทำงานที่ไหน มีแต่คนอยากได้ เพราะไม่เป็นภาระในการจ้างของเขานั่นเอง
6. ไม่ค่อยแคร์สื่อมากขึ้น…
7. สามารถซื้อสวนยางราคาหลักล้านได้่ง่ายๆ
8. มีเงินเก็บไว้นิดหน่อยที่ กบข.
9. มีสิทธิพิเศษอีกมากมายหากต้องการ…..
10. มีบัตรข้าราชการไว้ยื่น….แทนบัตรประจำตัวประชาชน เพื่อเอาตัวรอดหลายกรณี…
ฯลฯ
เอาแค่นี้ก็แล้วกัน….เอาเป็นว่ามาฉลองการได้รับตำแหน่งใหม่ด้วยเพลงภาษาบ้านเฮา ม่วนๆ แง้มๆ วิถีการลักมักม่วงตอนยังน้อยกันดีกว่า ..กับเพลง มนต์รักมะม่วงน้อย…
บึงกาฬ.com เกิดขึ้นเพราะความบ้าคลั่งของผู้เขียนเอง ที่คิดชื่อโดเมนไหนออกก็จดเป็นว่าเล่น มีหลายบล็อกที่จะเข้าปีที่ 4 แล้ว แต่จำนวนโพสไปไม่ถึงไหน ผมคุยกับน้องชายที่รู้จักกันทางโลกออนไลน์ โลกของคนที่ชอบหาเงินแบบลับๆ ว่า ผมมีเว็บอยู่ 20 กว่าเว็บ….แต่รายได้ไม่ได้แตกต่างกันเลย ทั้งๆ ที่เขาทำเพียง 2-3 เว็บเท่านั้น
จริงๆ มันเป็นหลักการง่ายๆ คือ เรามองต่างมุมกันนิดหน่อย ผมมองว่ามันมีหลายโดเมนน่าจะสอยไว้ แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ว่า ผมไม่เอาจริงเอาจังสักกะเว็บนะสิท่าน หรืออาจจะเป็นเพราะขาดแรงบันดาลใจ กำลังใจของผู้เยี่ยมชม ที่ห่างหายไม่เกิดภาวะกดดันเข้าแทรก
แต่ประเด็นหนึ่งที่สำคัญมากในการทำบล็อกแบบ Public (แนวคิดส่วนตัว) คือ หน้าตาของบล็อกที่ดูเป็นมืออาชีพอย่างที่กล่าวมา เสียเงินบ้าง เสียเวลาหน่อย มันก็คุ้มและสมเกียรติกับข้อมูลที่เราเขียนลงไป ประมาณนั้น
เกือบตีสองที่เราได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน….ทำให้เข้าใจอย่างสุดซึ้งว่า ความรู้ วิชาการนานับ เทียบไม่ได้เลยกับการลงมือทำ เพราะเราเรียนรู้กันแบบทำให้ดู….แต่การจะเรียนรู้แบบนี้ทั้งสองฝ่ายจะต้องมีพื้นฐานความรู้ที่ใกล้เคียงกันพอสมควร…
เอาเป็นว่าตอนนี้บล็อก บึงกาฬ.com ใกล้ความจริง คู่ควร จังหวัดน้องใหม่ที่น่าจับตามมองแล้วละครับ……
ปล. ขอบใจหลายๆ น้องชาย…นายแน่มาก
สอย Grip Nikon D5100 มาครอบครองสามารถใส่แบตฯ ได้ 2 ก้อน แต่ปัจจุบันมีก้อนเดียว เหอะๆ ประโยชน์ของ Grip คือ
ช่วยให้กล้องมีน้ำหนักมากขึ้นจับถนัดมือมากยิ่งขึ้น สะดวกในการกดชัตเตอร์เวลาถ่ายภาพแนวตั้ง แน่นอนใช้งานได้นานขึ้นเป็นสองเท่า
เนื่องจากรออนุมัติซื้อเลนส์ ก็ซื้ออะไรที่ซื้อได้ไปก่อน เช่น กระดาษเช็ดเลนส์ ฟิวเตอร์ อุปกรณ์เสริมเท่าที่คิดออก ฯลฯ ไปพรางๆ
ไม่มีอะไร แค่อยากบอกว่า “กล้องตัวโปรดดูดีขึ้นก็เท่านั้น” หุหุ
ปล. ขาดแบตฯ อีก 1 ก้อน ใครจะช่วยบริจาค….หว่า
