ลูกช้างขอวอนอิงแนบใต้ร่มบารมีของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวง ที่สถิตสถาน ณ ศาลหลักเมืองจังหวัดหนองคายแห่งนี้ ได้โปรดดลจิตดลใจให้เป้าประสงค์สำเร็จดั่งใจหมาย ที่ลูกถ่ายภาพมิใช่เพื่อการลบหลู่ หรือการค้าแต่อย่างใด หากแต่เคารพซึ้งจากดวงจิต…
เมื่อวันนั้นมาถึง…ลูกจะเดินทางไปกราบไหว้เพื่อรำลึกถึง…บารมีอีกครั้ง ตลอดเส้นทางที่ลูกเดินวกเวียน…ขอให้ปลอดภัย สงบสุขทั้งกาย ใจ สาธุ…..
ดูเหมือนว่าเรื่องราวการทำเงินจาก Ads จะเป็นเรื่องที่คนในวงการไม่ค่อยคุยกันแล้ว…แต่สำหรับมือใหม่ที่กำลังเบนเข็มมาทิศทางนี้แล้ว ถือเป็นเรื่องใหม่ที่น่าตื่นเต้นสำหรับพวกเขา เส้นทางการหารายไ้ด้ออนไลน์สายนี้ยังคงสวยงาม…(หากเราทำด้วยความต่อเนื่อง…) คล้ายๆ กับการหว่านพืชแล้วใส่ปุ๋ยพรวนดินไปเรื่อยๆ เก็บดอก ก้าน ใบกินบ้างพอหอมปากหอคอ พอมีกำลังใจมากขึ้น…เราก็เดินหน้าสร้างสรรค์ผลงานต่อไป…
อะไรเป็นเหตุผลที่น่าฟังว่า Ads ยังคงหอมหวาน… ก็เพราะว่าผู้คนใช้ Social Network ยอดนิยมเยอะมากมายก็จริง แต่น้อยคนนักจะคลิ๊กโฆษณาใน Social เหล่านั้น ในขณะที่พวกเขากำลังออนไลน์ พวกเขาก็ค้นหาข้อมูลเรื่องที่เขาสนใจเป็นพิเศษไปเรื่อยๆ ร่วมถึงเรื่องที่เป็นตัวตน เป็นชีวิตจิตใจของเจ้าหล่อนด้วย…อาทิ จังหวัดของฉัน บ้านเกิดของฉัน โรงเรียนของฉัน ฯลฯ
ทั้งหมดทั้งมวลคือเรื่องที่สามารถทำเงินได้ทั้งนั้น…แต่สำหรับมือใหม่ที่ทำเว็บยังไม่เป็นด้วยซ้ำ หัวใจกลับพองโตเมื่อได้รับเรื่องราว และมักจะตั้้งเป้าหมายแบบง่ายๆ ไม่ได้ใส่ใจในรายละเอียดมากมายนัก ผลที่ได้ล้วนแล้วมีแต่สิ่งสวยงาม (คงไม่ใช่เสียทีเดียว)
แต่ข้อจำกัดที่แนบชิดตามติดเราไม่ห่างก็คือ ภารกิจที่เยอะมากมาย ความคล่องตัวเฉพาะบุคคล หรือแม้กระทั่งความสบาย ไร้ภาระที่จำเป็นต้องจ่าย…(ความยากรวย…ไม่สามารถขจัดความขี้เกียจได้ จึงทำให้ยอดขึ้นๆ ลงๆ) แต่ในทางกลับกันหากเรามีภารสำคัญที่ต้องจ่าย อาทิ งวดรถเดือนละ 12,403 บาท กับเงินเดือนเพียง 10,030 บาท….เป็นเรื่องที่พ่อตา แม่ยายกังวลเหลือเกิน…เรากลับมีแรงเหวี่ยงที่ทรงพลัง…ไม่รู้จัดเหน็ดเหนื่อย ก็ว่าไป…
แค่รายได้จาก Ads เดือนละ 9,000 ก็สามารถแบ่งเบาได้มากโข…นี่จึงเป็นที่มาว่า ทำไมเราจึงต้องเริ่มทำเงินด้วย Ads ยังมีขุมทรัพย์อีกมากมายรอทุกท่านอยู่…เช่น Amazon, Photo Stock, Credit ฯลฯ
ถือเป็นแพ็คเสริมสุดพิเศษ….ที่จะบอกเล่าให้ฟังในวันสัมมนา ณ จ.บึงกาฬ วันที่ 2-3 มิถุนายน 2555 (ใครจะมาก็ได้นะครับ….แต่ไม่มีที่นั่ง)
ต้องยอมรับว่าเราผูกพันกับแบรนด์สินค้ามาตั้งแต่เด็ก…โดยเฉพาะเด็กบ้านนอกคอกนาที่ผู้ปกครองเลือกสรรสิ่งที่ดีที่สุด เช่น จะเลือกรองเท้าก็จะเลือกรองเท้้ายี่ห้อ “ดาวเทียม” ใช้หนึบทนเหนียวประมาณนั้น
เมื่อก่อนผมเคยมองข้ามสิ่งที่เรียกว่าแบรนด์ กับ การแบ่งคลาสในสังคมไทย ถึงแม้ว่าเรื่องดังกล่าวจะเป็นประเด็น ไม่ได้ต้องการสื่อให้ทุกท่านมองที่ประเด็นคลาสของสังคม แต่อยากให้มองที่เนื้อในคุณภาพของสินค้าแต่ละประเภทว่า เราต้องการความพึงพอใจ ความสะดวกสบายขณะใช้งานเป็นสำคัญ อาทิ รองเท้าทั่วไปมักจะกัดเท้า แต่พอเราหันมาใช้รองเท้้ายี่ห้อ TAYWIN ที่ราคาถือว่าไม่แพงมาก…กลับสามารถแก้ปัญหาดังกล่าวได้เป็นอย่างดี…
Body Glove ที่ราคาถือว่าไม่แพงเช่นกัน…บอกตามตรงนะครับว่าไม่ได้บ้าแบรนด์….แต่เลือกใช้เพราะคุณภาพของสินค้าผสมกับราคาที่พองาม…ลองๆ ไปเลือกชมกันดูที่ห้างสรรพสินค้าัทั่วไปครับ….
การเตรียมงานน้อย หรืองานใหญ่ เป็นสิ่งบ่งชี้ความเป็นญาติสนิทมิตรสหายเป็นอย่างดี อาทิ งานบวชของน้องชายที่ผ่านมา…ทำให้เราเห็นภาพความช่วยเหลือของญาติมิตรได้อย่างชัดเจน
เราในฐานะเจ้าภาพจะนิ่งนอนใจอยู่ได้อย่างไร…ใจเบื้องลึกใฝ่ซึ่งการอนุโมทนาของสองเรา
ชาวบ้านเรียก “ผูกแขนนาค” ที่เชื่อว่าเป็นโอกาสที่ผู้เป็นลูกจะขออโหสิกรรมแก่บิดามารดาของตน…เพื่อทำกายให้บริสุทธิ์ก่อนก้าวเข้าสู่โลกแห่งพระธรรม
ในวันพรุ่่ง…เดินทางสู่วัดอรัญญวิเวก (วัดเหล่าหลวง) ต.วังทอง อ.บ้านดุง จ.อุดรธานี
วัดแห่งนี้อากาศดีมากๆ สงบเงีียม สวยงาม…
สิ่งสะท้อนที่บ่งบอกว่า “ขอให้ลูกก้าวสู่โลกพระธรรมอย่างสงบสุข”
เจ้าจงออกไปครองผ้า 3 ผืนนี้เถิด จีวร สังฆา สบง…
ตั้งใจจะแอบถ่าย…แต่เจ้าตัวหันมาซะก่อน…ดูน้องชายจะปลื้มใจที่พี่ชายตามถ่ายภาพจนเหงื่อไหลไคลย้อย
ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆ เราเคยมีโอกาสเป็นนาคที่กำลังจะบวช และได้มีโอกาสช่วยเตรียมงาน ทำให้เราเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าเบื้องหลังความปลื้มใจแลกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อย…ของคนรอบข้าง เชื่อเหลือเกินว่าก้าวย่างต่อไป…ในโลกพระธรรมใบนี้จะเจริญสุขสมาธิจะยังคงติดตรึงใจเราตราบนานเท่านาน….สาธุ
“เขาอาจจะเกิดมาเพื่ออยู่ใต้ร่มเงาแห่งพระธรรมก็เป็นได้” แว่วเสียงในใจลึกๆ ที่กำลังคิดระหว่างออกแบบภาพเรียนเชิญที่เห็น ไม่ได้ต้องการติดตลกอะไรทั้งนั้น…เพียงแต่ต้องการสื่อความหมายว่า “น้องชายชื่อปัญญาเท่านั้นแล”
ทำไมผมถึงคิดอย่างนั้น…ก็เพราะความเพียรอุตสาหะที่บังเกิดจากสมาธิ ของการเข้านาคไม่เพียง 3 สัปดาห์เท่านั้น อาจจะดูเหมือนใช้เวลานานมากสำหรับบุคคลที่รู้หนังสือ แต่น้องชายที่อ่านออกบ้าง ไม่ออกบ้าง (ไม่ออกเป็นส่วนใหญ่) ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย…
บุรุษคนที่ 3 ของครอบครัวเรากำลังจะก้าวเข้าสู่การบวชแบบนิกายธรรมยุต บทสวดเอสาหัง ภันเต…กว่า 6 หน้ากระดาษหินพอสมควร (ท่องไม่ได้…ไม่สามารถที่จะบวชได้) ณ ตอนนี้เชื่อว่า “พ่อ กับ แม่ คงปลื้มใจน่าดูที่จะเห็นชายผ้าเหลืองลูกอีกคน”
12 พฤษภาคม 2555 นี้เราจะไปร่วมอนุโมทนาด้วยกันที่ วัดเหล่าหลวง ต.วังทอง อ.บ้านดุง จ.อุดรธานี เรียนเชิญเพื่อนๆ ทุกคนนะครับ
การทำงานเพื่อส่วนรวม จิตอาสา ดูเหมือนว่าจะเป็นความสวยงามของสังคมไทยในปัจจุบัน แต่มีหลายๆ อย่างที่กำลังวิ่งแทงใจบุคคลเหล่านี้ให้กลายเป็นกลุ่มคนที่เห็นแก่ตัวไปเสียอย่างนั้น….ความนึกคิดของใครของเรา
เหตุเกิดเพราะความเหนื่อยล้า เวลาที่เสียไป ใครบ้างที่ไม่ต้องการค่าตอบแทน การโหมงานอย่างหนักด้วยคำว่า “ข้าราชการ” การแบ่งเบาภาระครอบครัวด้วยคำว่า “บล็อกเกอร์” มีส่วนจรรโลงสังคมบ้างในแง่บวกบ้าง ลบบ้างตามแต่โอกาส
วันนี้ต้องการจะบอกว่า…ถึงแม้ว่าการคิดอัตราการแสดงโฆษณา Ads ที่มากขึ้น (แต่ไม่ค่อยมีคลิ๊ก) จะทำให้อัตราคาต่อคลิ๊กลดลง…แต่ก็ช่วยสร้างชีวิตชีวาให้กับเว็บสำนักงานเราได้เป็นอย่างดี มิหนำซ้ำข้อมูลที่แสดงไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่เราเขียนอีกต่างหาก…
แต่สิ่งที่น่าลุ้นก็คือ ความต่างของรายละเอียดนี่ละ เพราะบ่อยครั้งที่เราเ้ดินไปซื้อร้องเท้า แต่ดันได้ครีมทาหน้ามา…ประมาณนั้น ติดๆ ไปเถอะครับสำหรับ Ads ไม่เสียหายหรอก…ที่สำคัญ หัวหน้าไม่มีสิทธิ์สั่งให้เราเอาออก เพราะไม่ได้จ่ายเงินให้เราสักบาท….ซุซิ
ตัวอย่างการแปะ Ads ในเว็บ http://www.bungkla.com
เสียงแจ้วว่า “มางานแต่งฉันนะ” เป็นที่มาของการเดินทางในค่ำคืนที่ผ่านมา… มีอะไรจะบอกเพื่อน ในช่วงเวลาดีดีแบบนี้? ก่อนอื่น…ต้องบอกว่ารู้จักเพื่อนคนนี้เมื่อครั้ง “กิจกรรมวันงานวิทยาศาสตร์” ที่ทางโรงเรียนศรีชมภูวิทยา อ.โซ่พิสัย จ.บึงกาฬ ได้จัดขึ้นเมื่อครั้งเราเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น…
ใช่แล้ว…เราเป็นคู่แข่่งเกมส์ต่อคำภาษาอังกฤษ
ไล่เรียง…มาจนถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย ณ โรงเรียนบึงกาฬ สาวก 6/4 เพื่อนๆ คงจำได้ดีกับเอกลักษณ์เฉพาะตัวระยะ 100 เมตรของเธอ..
สิ่งที่จะบอกเพื่อน คือ ไม่ว่าระยทางจะไกลสักเพียงใด หลุมจากมากล้นสักปานใดไม่ใช่เรื่องลำบาก และขอให้เพื่อนมั่นสั่งสมความปรารถนาดีแห่งสุข ที่เริ่มประกายแสงส่องทางในวันนี้…การช่วยกันของทั้งคู่จะช่วยเติมฝันเสริมพลังพุ่งสู่เป้าหมายความสุข สำเร็จ ในเบื้องหน้าต่อไป…มีความสุขมากๆ เด้อ…
เรื่องที่เราคิดว่าเป็น “เรื่องง่ายๆ” แต่สำหรับคนที่ไม่คุ้นเคย…ในชั่วโมงที่รีบเร่ง จะส่งอาจารย์ในวันพรุ่งนี้…เป็นความร้อนรนที่น่าเห็นใจจริงๆ ผมได้มีโอกาสปรับแต่ง (อย่าเรียกว่าปรับแต่งเลย) เรียกว่า หยิบโน้น ใส่นี่ เท่าที่ wordpress ฟรีจะทำได้…เพราะข้อจำกัดเยอะเหลือเกิน
ไม่ได้ใช้งาน wordpress ฟรีนานแ้ล้ว…มีอะไรแปลกๆ ให้เราลองเล่นหลายอย่างเหมือนกัน…แต่ส่วนใหญ่มักไม่ค่อยจำเป็น เหอะๆ ก็ว่าไป ผมใช้เวลาเกือบ 3 ชั่วโมงเต็มๆ ในการนั่งดูว่าจะปรับดีไซน์อะไรได้บ้าง…
ได้ผลออกมาประมาณนี้ละ…
ดีใจครับที่ได้ช่วยเหลือ…คนที่หลังชนฝา…ให้ยิ้มได้อย่างมีความสุข (ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อย…แต่เราก็คิดตังค์เหมือนเดิม..เหอะๆๆ)
ติดตามชมได้ที่ http://nihongosukidayo.wordpress.com/
เคยพูดถึงเรื่องข้อแตกต่างระหว่าง Toyota Altis 1.6E และ Toyota Altis 1.6G แบบนัยๆ ไม่ใช่อะไรหรอกเพียงแค่ขลุกขลิกอยู่กับการดูรายละเอียดของรถยนต์ยี่ห้อนี้เท่านั้น…
“หากไม่เป็นรถที่ใช่…เราคงไม่อยากจะขี่” แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับกำลัง…เราไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่ต้องเลือกสิ่งที่ดูกลางๆ และคุ้มค่ากับเงินที่จ่ายไป ที่สำคัญคือความชอบนั่นแล
รายละเอียดหลายๆ อย่างที่เคลื่อนสู่ภารกิจการเจิม…อย่างรวดเร็ว…
มันทำให้เรารู้ว่า รายได้จากการหาเงินออนไลน์ถึงแม้จะไม่มากนัก แต่ก็ช่วยแบ่งเบาได้ดีมากๆ
ความจำเป็น กับความอยากได้ อยากมี นั้นแตกต่างกันมาก…การเอาชนะใจตัวเองว่ายากแล้ว แต่การจะเอาชนะกระแสสังคมที่รุมเร้านั้นยากยิ่งกว่า ภาพของการนั่งรอรถโดยสารประจำทาง เป็นภาพที่เสียเวลามาก…
ที่สำคัญเวลาเรามีเงินเยอะๆ ก็มักจะหมดแบบไม่ได้อะไร แต่พอมีเงินในระดับหนึ่งแล้วสร้างความจำเป็นที่ต้องจ่าย…กลับอยู่ได้และได้ของ…มันเป็นอย่างนี้อยู่ร่ำไป ท้ายที่สุดขอบคุณเธอผู้เป็นแรงใจให้เสมอมา และตลอดไป…ขอบคุณเพื่อนบอล เอี่ยว ที่ทำให้ได้รถเร็วมาก…
