ให้กำลังใจน้องๆ หมออนามัย
ได้รับ Comment จากรุ่นน้องหมออนามัยคนหนึ่ง เธอบอกว่า ….
สวัสดีค่ะ ดีใจนะค่ะที่หมออนามัยอย่างเราๆก้อทำได้หลายอย่าง
ดิฉันเป็นหมออนามัยรุ่นน้อง พึ่งจบปีนี้เอง
ตอนนี้ทำงานอยุ่ที่กันดารมากๆในจังหวัดเพชรบูรณ์
แต่ไม่รุ้เป็นไงดวงชวยเงินเดือนก้อน้อย
ค่าตอบแทนก้อไม่ได้ เบี้ยกันดารก้อไม่มีให้
ทั้งๆที่เป็นพื้นที่ๆกันดารของจังหวัด
ไม่รุ้จะไปถามคัย
ทุกวันนี้ที่อยุ่ก้อเพราะจรรยาบรรณของหมออนามัย
แต่ก้อยอมรับว่าเงินแทบจะไม่พอใช้
ไหนจะต้องไปเรียนต่อทุกอาทิตย์
ไหนจะค่าครองชีพที่แสนจะแพง
ก้อได้แต่มาระบายชีวิตตนเองให้
หมออนามัยรุ้นพี่ฟังนี่หละค่ะ
คงได้แต่ทำใจ เห้อเหนื่อยจัง
ในความคิดส่วนตัวนะครับ ขอให้น้องยอมรับก่อนว่า ชีวิตหมออนามัยไม่ได้สบายอย่างที่หลายๆ คนคิด และไม่ร่ำรวย แน่นอน
เมื่อยอมรับได้แล้วก็พยายามมอง่หาโอกาสในสายงานเราให้มาก หมายถึงโอกาสทุกอย่างนะครับ (แต่อย่าถึงขั้นเหยียบหัวคนอื่นนะ..เหอะๆๆ)
้ถ้าให้เดา น้องคงเรียนจบสาธารณสุุขชุมชน 2 ปี และเรียนต่อเนื่องอีก 2 ปีเพื่อให้ได้วุฒิปริญญาตรี..(ในส่วนตัวผมเองนับถือ และชื่นชมน้องๆ ที่ทำงานไปด้วย เรียนไปด้วยมากๆ ครับ…ทำได้งัย)
สรุปประเด็นครับ ยอมรับ และก็มองหาโอกาส และใช้โอกาสที่เราชาวหมออนามัยได้มาให้เป็นประโยชน์ต่อยอดสู่แนวทางแห่งฝัน เชื่อว่าน้องทำได้แน่นอน….
ไอ้เราก็ไม่ค่อยถนัดให้กำลังใจใครด้วยสิ….เอาเป็นว่าเดี๋ยวพี่ๆ หมออนามัย หรือ เพื่อนๆ แฟนประจำบล็อก คงช่่วยเพิ่มเติมให้……
write by: หมออนามัยไกลบ้าน : UnityNature



มีปริญญา 2 ใบ ในโลกกว้าง
ใบที่หนึ่งนั้นกว้างขวาง มากเหลือหลาย
มีขายเกลื่อนทั่วไปไว้เรียงราย
ใครอยากได้ สมัครเรียน แล้วเพียรเอา
ใบที่สองใบนี้สิน่าคิด
เป็นปริญญาชีวิต คิดให้ถี่
ต้องแลกด้วยชีวิต คิดให้ดี
แบ่งชีวีให้สมดุล คุณได้เอง
คนส่วนใหญ่ได้แต่ ใบที่หนึ่ง
ต้องโศก ซึ้งเมื่อสอบตกใบที่สอง
รักชีวิตคิดให้ดี มีตริตรอง
ใบที่สอง มีค่ากว่าสิ่งใด
หมอบางคนผูกคอเมื่อบ้อท่า
เกรดตกมา 3.9 หนาวแค่ไหน
แต่ไม่รู้ตัวว่า พร่าสิ่งใด
กล้วไม่ได้ใบที่หนึ่ง จึงต้องตรม
หารู้ไม่ใบที่สองนั้นสูงค่า
ชีวิตลูกล้ำค่า กว่าทุกสิ่ง
สำหรับหัวอกแม่ อย่างแท้จริง
ลูก ๆ เอ๋ย จงอย่าทิ้ง ชีวิตตน
อย่ามัวแต่…. แสวงหาสิ่งนอกกาย ตะกายสิ่งนอกตัว
จนลึมดูแลตัวเอง ชีวิต กาย-ใจของตัวเอง
ของคนมีบุญคุณ คนใกล้ตัวนะลูกๆ เอ๊ย
ขยันเรียน หาวิชา ความก้าวหน้า นะดี
แต่ ขยันดูแลจิตใจตนเอง ดียิ่งกว่า….
@จินันท์
คมในนอกฝัน รู้สึกว่ากินใจดีครับ อ่านแล้วงง เหอะะๆๆ ขอบคุณครับ
ขอเป็นกำลังใจให้ด้วยครับ
เป็นกำลังใจให้หมออนามัยทุกคนน่ะครับ
เหมือนอย่างเพลงมาร์ชสาธารณสุขของมหาวิทยาลัยนเรศวรบางตอนที่บอกว่า
…แม้ต้องเหนื่อยเพียงใหนใจเราสู้ แม่ต้องอยู่ที่กันดารสักเพียงใหน ขอแค่เพียงชีวิตพี่น้องไทย สุขภาพดีทั้งร่างกายและใจเอ่ย….
สู้ๆครับ เพื่อพี่น้องประชาชน
@เจษฎา
ทำให้ผมเองหวนคิดเมื่อครั้งอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยเลย