ใกล้จะได้ใส่ลาบ…แล้วละตัวเอง

จากกระถางดอกไม้ที่เน่าตาย กลายเป็นกระถางหอมแบ่ง….ที่งดงาม บ่อยครั้งที่เรามองข้ามคุณค่าของบริบทรอบกาย ถึงแม้ว่าจะดูแลต้นหอมนี้เป็นอย่างดี เคยเจอเรื่อง เพื่อนทรยศ หรือ สัตว์เลี้ยงไม่เชื่องหรือไม่ มันเป็นอย่างที่กล่าวมา วันก่อนเจ้าแมวที่กินข้าว กินน้ำ กับเราหลังบ้านพักทุกวัน ๆ เบรค……

มันขึ้นมานอน…บนกระถางทั้งสอง ทำหน้าทำตา ไม่รู้ไม่ชี้ ปนเปความเยาะเย้อเราอีกว่า ” แล้วไง ” ถึงจะไม่ใช่คนปลูก แต่มันสำคัญยิ่งกว่านั้น เปรียบเสมือนโดนคีย์ใส่ใจ…งั้นๆ เลย มือกำหมัดกะจะชกปากมัน ไงไวปานแมว…..ดีโชคเข้าข้าง เดี๋ยวปล่อยให้อดข้าว อดน้ำเลย…เจ้าสัตว์เลี้ยงไม่เชื่องนี่..
เฝ้าตั้งหน้าตั้งตารอว่า เมื่อไหร่…..จะพอใส่ลาบ…ซะทีน้อ…


โหหหห มันโตเร็วมากเลยนะเนี้ยตัวเอง เค้ากลับมาแป๊บเดียว โตเกือบจะเก็บได้แล้วนะเนี้ย