เมื่อถึงเวลาชำระหนี้ผูกพัน….

ก ารไม่มีหนี้ เป็นลาบเลือดอันประเสริฐครับ วันเวลาหมุนเวียนไปรวดเร็วมาก หากเรามองแล้วเต้นกลับไปว่า ปีที่ผ่านมาเราทำอะไรไปแล้วบ้าง ดี ร้าย มั่วซั่วกันไปหมด หากถามว่่ามีอะไรหลงเหลือในความทรงจำที่เลือนลางบ้าง ก็คงตอบกันทั้งวันคืน ไม่งั้นจะมีรายการที่โด่งดังไปแล้วอย่าง วันวานยังหวานอยู่ เกิดขึ้นมาให้เราได้หลับตาขมิ๊บปาก ยิ้มอยู่คนเดียวได้กะนั้นหรือ…..เอาเป็นว่าสิ่งที่ติดสอย ห้อยโหนเป็นลิงตามตัวในความทรงจำ ก็ขอให้มีแต่สิ่งดีๆ ครับ สิ่งที่อยากจะลืมก็ปล่อยให้ไหลไป ลอยลงสู่ทะเล หากไม่มีทะเลก็หนองบวกควายแถวๆ บ้านนั่นละ ไม่งั้นก็ใช้ระบบจัดการขยะแบบแลนฟิว (ฝังกลบ) ก็ตามแต่สะดวก มากล้วนกำมะวิธี….ขอให้ถึงเป้าหมายเดียวที่คาดหวังคือ ” ฉันอยากลืม ” นั่นเอง…
เริ่มต้้นปี 53 ได้นิดเดียวก็จะสิ้นเดือนแล้ว ดูเหมือนว่าเดือนนี้จะไม่ค่อยได้ใช้ตังค์เท่าไหร่นัก เพราะไปอาศัยกลิ่นไอแห่งธรรม กินข้าวในบาตร ที่มากล้วนหลากรส ให้ลิ้มลอง (ตกลงผมบวชเอาบุญ หรือลิ้มรสอาหารกันแน่นี่) ถือเป็นหมายอันดีแห่งการเก็บเม็ดเงินบาท สู่เงินสิบ แล้วไปซื้อก๋วยเตี๋ยวเมื่อครบ 25 บาท สรุปไม่เหลือเก็บอยู่ดี เหอะๆๆ
ถึงแม้ว่าการออมจะเป็นกลยุทธเก่าเก๋ากึก ที่คุณทวดได้แนะนำมา แต่มันก็เป็นสายทางที่ให้รอยรั่วของตะกร้าใบนี้รั่วน้อยลงไม่ใช่หรือ การหาเพิ่มเสริมสร้างแหล่งทุนหมุนเวียนก็เป็นสิ่งจำเป็น….แต่วิสัยคนมักตาบอดชั่วขณะ……ดังจะเห็นได้จากวิถีชาวบ้า่นที่ได้เงินมาจำนวนมากๆ ในช่วงเศรษฐกิจขาขึ้น ใช้จ่ายในสิ่งที่ไม่ก่อให้เกิดกำไร เมื่อเศรษฐกิจแปลเปลี่ยนตามการขึ้นลงตามธรรมชาติ เมื่อวันนั้นมาถึงก็สายเกิน ฉันเดินมาถึงครึ่งทางแล้ว จะกลับกรู่ก็มาไกล จะเดินหน้าต่อไปก็สิ้นกำลัง ไม่อยากเห็นการวางแผนชีวิตแบบนี้เลยครับ…. ยังไงก็แล้วแต่ การดำเนินชีวิตเป็นของทุกท่านครับ ผมเพียงพร่ำไป ตามประสา คนทำงานยาไส้คนหนึ่ง ที่พอมีเงินเดือนประทังลำไส้เล็ก ใหญ่ ไปวันๆ ก็เท่านั้นเอง…..
สรุปๆ บ่นมาตั้งนานตามเคย ไม่ได้เผลอแป๊บ 2 แป๊บเลย โดเมน ค่าเช่าโฮสของผมเองเริ่มทะย๋อย ทะยอยกัน หมดอายุ เรียงมาเป็นตับๆ ปอดๆ เผลอคิดในใจว่าเราไปแอบวางระเบิดตัวเองไว้ตอนไหนนี่…. หรือภาษาทางการว่า หนี้ผูกพันนั่นละครับ…..
แต่ยังไงก็ตามแต่ ไม่ถือว่าขาดทุน ในทางกลับกัน ได้ทั้งประสบการณ์ และรายได้อีกทาง จริงไหมครับ แต่หากเทียบ กับ เทพหลายๆ ท่านแล้วเราก็เป็นเด็กอมมือ ที่อาจเอื้อมที่จะอมอย่างอื่น เอาหัวล้านมาโชว์บ้าง เอาขี้กระปอมมาขายบ้าง……คิดย้อนแล้วก็อายแทน ทำไงได้บางเรื่องเราพึ่งรู้ แล้วตื่นเต้นนี่หว่า…. ท่านรู้สึกเฉยๆ ก็ช่างปะไร….
แค่อยากบอกว่าจ่ายค่าโดเมนไปวันนี้…..เออะๆๆ ร่ายมาซะยาว……………….



ของพ่อปัน ปัน ก็คงไม่นานนี่แหละครับ….ต้องยักยอกค่านมน้องปัน ปัน มาก่อน…ฮาๆๆๆๆ
ของพี่เอง ก็ต้องจ่ายเดือนหน้านี่แหละ ตับๆ แต่ขาดทุนไป มีคืนทุนมาบ้าง โดนแบนบ้าง ซึ่งส่วนสุดท้ายนี้ ต้องปล่อยให้หลุดมือไป แหะๆ
อย่างงี้คงต้องช่วยกันลงขันจ่ายค่าโดเมนให้เจ้าของบล็อกนะผมว่า ^__^
ต้องรีบชำระโดเมนก่อนหมดอายุไม่งั้น PR ร่วง
@พ่อปัน ปัน
การมีคุณแม่ กัับคุณลูก การได้เงินมายิ่งยากกว่า เหอะๆๆ
@iDayBlog
การปล่อยวางบ้างก็ดี ไม่ใช่น้อยครับ เหอะ
@Oneditorial
ใจจ้า……..
@ไอ้ติวเตอร์
แหม๋..เก่งจังนะตัวแค่นี้…..
สงสัยงานนี้ “หมอยุ้ย” กระเป๋าต้องแบนอีกรอบ อิอิอิอิ
ค่อยยังชั่ว ของผมตั้งธันวาแน่ะ
@tong
มีหวังทำหน้างิ้ว คิ้วขมวดเป็นแน่แท้ ดังคำทำนาน ฟันธง…
@cymrybot
มีเวลาหาตังค์อีกนานซิมิ ครับ
ขอนอกเรื่องหน่อยนะครับ ถ้าไม่รังเกียจผมขอติดตาม Twitter ของเจ้าของบล็อกนะครับ
http://twitter.com/1ditorial
^__^
@Oneditorial
ยินดีครับผม