เพื่อนๆ…จะมางานแต่งได้อย่างไรบ้าง
เพื่อนวิศวกรจากประจวบคีรีย์ขันธ์ คงเป็นเพื่อนต่างคณะที่ผมสนิทที่สุด เมื่อครั้งเรียนมหาวิทยาลัย โทรหาหลายครั้งมากเมื่อคืน…แต่ด้วยความเมา…และความเหนื่อยล้า… เลยไม่สามารถพยุงกายอันบอบบางอีกครั้งขึ้นมารับโทรศัพท์ได้….(นิยามคำว่า ” เมา ” เนื่องจากไปพ่นยาไซเปอร์เม็ตทริน ฆ่ายุง..ในกรณีสงสัยไข้เลือดออกมา) เลยทำให้เรามึนหัว และเมายาอย่างแรง เนื่องจากเราไม่ได้พ่นมาค่อนข้างนาน ทั้งๆ ที่เราก็ป้องกันตัวโดยใช้ Mask แล้ว…แต่ก็ไม่สามารถต้านทานได้…
เย็นนี้โทรไปหาเพื่อน เพื่อนถามว่า แล้วเราจะมางานนายได้อย่างไรหว่า….ระหว่าง ขี่เกวียน ขี่รถตุ๊กๆ ขี่เรือดำน้ำ ขี่รถทัวน์ ขี่เครื่องบิน หรือไม่ก็เดินมา….อย่างว่าครับด้วยความที่เพื่อนเป็นวิศวกร ค่อนข้างเก่่งเรื่องการคำนวณ เลยตัดสินใจยากเหลือเกิน ก็เลยช่วยบอกทางหน่อยละกัน
เผื่อเพื่อนคนอื่นๆ ด้วย….จะได้ไม่หลงเข้าป่าอ้อยหมด…เดี๋ยวเราอดได้เงินผูกแขน ไม่ใ่ช่อะไรหรอก (งกได้ใจจริงๆ)
ใจจริงอยากให้เพื่อนมาที่บ้านเกิด คือ บ้านห้วยสะอาด อำเภอโซ่พิสัย แต่อยู่ในหลืบเขาโจ้โก้จริงๆ ไม่รู้จะบรรยายยังไง หากมาจริงๆ คงหลงเข้าป่ายางพาราแน่ๆ
เอาเป็นว่ามาเจอกันที่งานวันที่ 24 เมษายน 2553 ก่อน 09.09 น. ที่บ้านเลขที่ 78 หมู่ 9 ตำบลบุ่งแก้ว อำเภอโนนสะอาด จังหวัดอุดรธานี ก็แล้วกัน….หากมาจากขอนแก่น พอถึงอำเภอโนนสะอาด จังหวัดอุดรธานี้แล้วให้เลี้ยวขวาเข้าไปประมาณ 6 กิโลเมตร หากมาจากอุดรธานี้ก็เลี้ยวซ้้าย….ตามทางอูดหลูดๆ…มาโลด…รับรองไม่หลงทางก็เจอละน้า…
แต่ก็จะสแตนบายโทรศัพท์ตลอด 24 ชั่วโมงรอรับเพื่อนๆ ทุกคนครับ…
คุณหมอนิยามคำว่า เมา ได้แคลสสิคมากก
ส่งคำอวยพรไปแทนนะครับหมอ….
ไม่เชิญพี่บ้างเหรอคุณหมอ อิอิ
มันยาฆ่าแมลงชนิดโดนตัวตายใช่ไหมครับ ไซเปอร์เม็ตทริน