เด็ก กับ ผู้ใหญ่ต่างกันหม่องได๋….

ศุกร์ลา จันทร์ขาด ด้วยอำนาจทางใจบันดาลใครเหล่าจะเข้าใจ ด้วยระเบียบข้าราชการกล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า ไปก่อน ผ่อนทีหลัง (เฮ้ย..ไม่ใช่) ไปก่อน ลาทีหลัง เป็นเหตุที่ผมเองใช้บ่อย ได้โปรดอย่านำไปยึดถือเป็นเยี่ยงอย่าง สืบสานแต่สิ่งดี ในมุมจ๊อกหลอกของทุกท่านละครับ…
ผมเดินทางสู่มหานครเมืองอุดรธานี ขออนุญาตยืมพี่เดย์ อำเภอใจ ส่วนไปทำอะไรนั้น….ไม่ทราบว่าจะอยากรู้ไปทำไมหรือ….เหอะๆๆ ล้อเล่นครับ… ภารกิจที่ผมไป 4 วันนี้จะเปิดเผยในวันที่ 14 กุมภา (แหม๋….อยากรู้ตายละ)
บอกเล่าเรื่องราวการเดินทางในครั้งนี้ เป็นไปด้วยความเรียบง่าย บนบาทวิถีติดดิน เกิดแต่ดิน ก็ต้องเดินทางแบบดินๆ นี่ละ ผมคิดอย่างนั้น แต่ไม่ใช่เดินไปหรอกนะครับ ศตวรรษหน้าคงถึงหรอกเมืองอุดรธานี จากตะเข็บหนองคายชายแดนนครพนม สู่ ตะเข็บอุดรชายแดนหนองบัว ….หากฟังเผินๆ ดูเหมือนจะไม่ไกลแค่ หนองคาย – อุดร เล่นเอานอนไปเป็นวันๆ เวลาส่วนใหญ่เสียไปกับการเดินทางมากมายนัก เมื่อก่อนหนองคาย – พิษณุโลก ยังมะบ่น วันนี้มาพร่ำ รำแพน รำัพัน อะไรหว่า…..
พึ่งกลับมาถึง ไม่ใช่ไม่เหนื่อย แต่จำเป็นต้องเปิดคอมเพื่อชาร์ตแบตโทรศัพท์ เลยนั่งเขียนรอแบตเต็มซะงั้น ด้วยศีรษะอันบอบบาง นั่งรถทำเรามึน (ช่างกล้า)………
เขียนแบบไม่ได้ร่าง สารบัญมันก็เละอย่างนี้ละครับ (ความรู้จากพี่เดย์..อีกแล้ว)
ตกลงผมต้องการเขียนเรื่อง เด็ก กับ ผู้ใหญ่ต่างกันหม่องได๋ ต่างหาก ใยหันเห เละเป็นโจ๊กเช่นนี้ไปได้ กลับสู่หัวเรื่องที่จั่วเชิงวิชาเกินสักเล็กน้อย….
ไอเดียเกิดจากเด็กน้อยผู้น่ารักคนหนึ่งบนรถสาย 244 ….ที่มอบความบริสุทธิ์แห่งจิตให้ เราแ้ก้เซ็งระหว่างทาง…..
2 ประเด็นเท่านั้นที่เด็กแตกต่างจากผู้ใหญ่ ที่ผมมองเห็น คือ
1. เด็กดำเนินชีวิตด้วยตัวของฉัน ทำในสิ่งที่ฉันอยากทำ คิดอย่างไรก็ทำอย่างนั้น ตีแม่บางครา เพราะนั่นคือการแสดงความรัก….
2. เด็กร้องไห้ งอแง เพื่อเรียกร้องความสนใจ …..แบบซื่อๆ
ผู้ใหญ่
1. ดำเนินชีวิตด้วยตัวของฉัน ถึงแม้บางครั้งจะเหยียบหัวคนอื่นและก็ทำในสิ่งที่ฉันอยากทำ คิดอย่างนี้อาจไม่ทำอย่างนี้ ตีหน้าซื่อ เพื่อความอยู่รอดไปวันๆ
2. ผู้ใหญ่มักเรียกร้องความสนใจด้วยอำนาจ ความเก่ง ลาภ ยศ เงินทอง หรือพูดสั้นๆ Guu แน่…..ประมาณนั้น….
2 ประเด็นที่เสียดแทงใจ คนเฉพาะกลุ่ม ที่ต้องการสะท้อนให้เห็นว่า บางครั้งสิ่งที่คุณคิด มันไม่มีความจำเป็นต้องเหมือนสิ่งที่ฉันคิด สิ่งที่คุณคิดว่าลำบาก มันไม่ได้ลำบากสำหรับฉัน…. การสร้างสัมพันธภาพต่างหากคือความอยู่รอดของคนกลุ่มนี้ แล้วใยตาบอดตกบวกควายอยู่ได้….ฉันทำตัวแบบลำบาก ไม่ใช่ว่าฉันลำบาก….ในทางกลับกันพวกที่ทำตัวสบาย ใช้ชีวิตอย่างเลิศหรู โดยที่ไม่ส่องกระจกมองวัตถุสีดำในน้ำเลย รายจ่ายที่เปรียบเหมือนเงื่อนหัวล้านชนกัน…แต่ละเดือนๆ ไปใยไม่แยแส….โอ้…ผมบ่นอะไรนี่…..
ไม่มีอะไรครับ แค่เตือนสติ ผู้หลงผิด คิดว่าฉัน คุณ เธอ มันเหมือนๆ กัน……
ปล. แนวคิดนี้เขียนเพื่อระบายอารมณ์เท่านั้น ห้ามนำไปอ้างอิง………..


แหะๆ เขียนแบบไม่ได้ร่าง รอบเดียวเอาให้จบเลย แต่เขียนเรื่องนี้ มุกกระจายเลยเน้อ
@iDayBlog
เหอะ ระบายอารมณ์มากกว่าครับ