หัวใจเดียวกัน….บริบทแตกต่าง
จากสุขศาลา มาอนามัย กลายสู่ รพสต. จะด้วยเหตุอันใดนั้นไม่ขออธิบาย ในความคิดส่วนตัว จากนโยบายใหม่ของรัฐมนตรีที่ออกมา มีประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจ คือ จะกระจายแพทย์ เภสัช ทันตะ พยาบาล นักวิชาการสู่ รพสต. มันทำให้เราเฉลียวใจแล้วว่า ตกลงนโยบาย กับ กลอุบาย มีเหลื่อมล้ำกันมากน้อยแค่ไหน หรือว่ามันเป็นสิ่งเดียวกัน วิกฤตครั้งใหญ่ของเด็กๆ ที่ปลูกฝัง ขณะเดินผ่านอนามัยว่า หมออนามัยน่าจะสบายมีความสุข คงกลับหัวกลับหางสวนทางอย่างไม่มีวันกลับ….
กับการเปิดประเด็น รพสต.เพื่อสร้างสุขภาพระดับตำบล การใช้บ้านเป็นเตียงผู้ป่วย ถือเป็นเรื่องที่เลิศมาก แต่เมื่อสหหันเหคนละทาง วิชาชีพของฉัน วิชาชีพเธอ แล้วเมื่อไหร่นโยบายจะสิ้นสุด การเปลี่ยนแปลงนโยบายใช้ประชาชนเป็นตัวตั้งก็จริง เราลืมไปว่ายังขาดตัวลบ คูณ หาร ที่อาจกระเด็นมาหา เมื่อเวลา PRN
หมากเกมส์ กับ ชีวิตการทำงานไม่ได้ต่างกันเลย แตกต่างเพียงอารมณ์ และอะไรบางอย่าง ที่จะสะบัดสะโบก ไปในทิศทางใดก็แค่นั้น ฝากเพื่อนๆ ชาวสาธารณสุขครับว่า จงอย่่าใช้ชีวิตไปวันๆ โดยไม่คิดอะไร บางครั้งเราควรหาทางหนีทีไล่ไว้บ้าง ไม่รู้ว่าฝนจะตกหนักวันไหน สายลมจะกระหน่ำคราใด ขอเพียงหัวใจเราชาวสาธารณสุขพร้อม เชื่อว่าปูนตราขี้กระปอม…คงยากที่จะต่อกร…
สุขศาลา อนามัย รพสต. ฯลฯ….แล้วแต่จะกลายพันธุ์….สรุปคือ ฉันยังอยู่ที่เดิม……
