จริงๆ อยากบอกเพื่อนๆ ครับว่า การเริ่มชีวิตคู่ของผมในวันนี้ ทำให้ผมมีสมาธิ พรั่งพร้อมด้วยสติขึ้นเยอะ ไม่ว่าเราจะเดินทางไปที่ไหนๆ เราไม่ต้องกังวลเรื่องกระเป๋าเงิน ไม่ต้องคิดว่าเราจะซื้ออะไรบ้าง ไม่ต้องคำนึงว่าเย็นนี้เราจะทำอะไรกิน…ฯลฯ ขอเพียงเรามองด้านที่สร้างสรรค์ …..ที่สำคัญ คำว่า ” สมรส ” นั้นสร้างมาให้คู่กัน กว่าจะได้มายากหนักหนา…หยาดเหงื่อ น้ำตา พร้อมด้วยหน้าป้านๆ ที่ทานแรงลม ที่เสียดทานต้านแรงแห่่งความฝัน (เมื่อครั้งนั้น..เรายังคงจำได้ดี)

วันที่ 10 พฤษภาคม 2553 สถานะภาพแห่งฉัน และ เธอ เปลี่ยนแบนเข็มที่ทิศทางของการสรรสร้าง….ด้วยจิตแห่งสอง

ณ วันนี้ที่ทำงานสาธารณสุขมาเข้าปีที่ 4 แล้ว ฉันและเธอ ยังคงขี่คุณอีแดงเหมือนเดิม…สาเหตุที่ไม่เลือกรถคันใหม่ก็ด้วยเหตุผลที่ว่า อยากให้หน้าตาเด่นกว่ารถนะเอง….เหอะ

แล้วจะอายทำไม…กับเสียงป๊าดๆ ของคุณอีแดง…การขี่รถเก่า ไม่ได้หมายความว่า เราจน…. แต่การขี่รถสวยๆ ใหม่ๆ โดยไร้การประมาณตนต่างหากที่น่าอาย…..เฉียดใครเปล่านี่…

ชีวิตของผู้ชายคนหนึ่ง..ถูกสร้างมาแบบไร้สมดุล แต่วันนี้ สายดิ่งแห่งความหนักแน่นพร้อมแล้ว และฉันพร้อมจะหล่อหลอมลูุกดิ่ง เพื่อประกายแห่งแรงผลักดันกันต่อไป…

ปล. สถานภาพ = สมรส

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• เธอบอกว่า “ยังใช้ได้อยู่”
• อย่าอาย…ที่จะบอกว่า ” ฉันรักเธอ”
• ว่าด้วยเรื่อง “ศรัทธาในรัก”
• ลอยกระทง หนุ่มสาวต่างรอคอย
• ปลูกต้นรัก ต้องใส่ปุ๋ย สูตรหัวใจ
• บทพิสูจน์ความรักของแท้….แลกทั้งใจแค่ได้รักเธอ…
• ที่ทำกิน….