บนสายทางแห่งชีวิต มีวิกฤต และโอกาสมาพร้อมกันเสมอๆ ในความคิดของเราเอง…ก่อนเรื่องดี มักมีเรื่องให้วุ่นวาย ปวดหม๋องอยู่เพื่อให้เราปัดกวาด เช็ดถู มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ยิ่งในชีวิตของข้าราชการ นามเรียกขานที่ไม่รู้ใครเป็นผู้กำหนดว่า .” หมออนามัย ” ส่วนใหญ่แล้วเมื่อจบใหม่ เลือกไม่ได้ด้วยถิ่นฐาน แต่แรงบันดาลใจแรงกล้า ไม่ว่าฝน ตก แดดออก บนเขา น้ำท่วม แห้งแล้งสักปานใด หัวใจของเพื่อนๆ ชาวหมออนามัยก็ยังคงแกร่งทานแรงแห่งความถาถมนานับได้อย่าสง่างามเสมอมา…ผมเชื่ออย่างนั้น…

ด้วยความเป็นลูกแห่งกระทรวงสาธารณสุข ที่ไม่ได้รับการตรวจดีเอ็นเอ จึงทำให้เราเคว้งไร้จุดหมายซะเหลือเกิน การเอาตัวรอดจากอันตรายต่างๆ โดยเฉพาะหญิงตัวเล็กๆ ที่ได้ขีดเส้นโดยใครไม่รู้ให้แรมห่างบ้านเกิด สู่ถิ่น แรงกายผลักดัน เพื่อความอยู่รอด ณ หนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี เขตพื้นที่แนบเขาลำเนาไพร…1 ปีผ่าน ความผวาเริ่มชินชา…ต้องขอบคุณฟ้า ที่ยังคงมองผ่านป่อง….แลเห็นความลำบากนี้ จึงได้ดลให้ย้ายแหล่งทำมาหากินสู่เมืองนอน…

แต่อย่างไรก็ดี วัฎจักรดังกล่าว ไม่ได้เลือนไป เพียงแค่เปลี่ยนคนเผชิญแค่นั้น……

ด้วยมูลเหตุในข้างต้น เราเองจึงได้เดินทางสู่หนองวัวซอ คิดว่าคงเป็นครั้งสุดท้าย หรือไม่ก็อีกนานที่จะได้ย่างกายสู่พื้นที่แห่งนี้ ข้อมูลจากคนนอกที่สังเกตเห็น…ไม่ได้มีอคติแต่อย่างใดคือ ด้วยพื้นฐานของชาวสาธารณสุข ที่มีความเป็นกันเองอยู่ในตัว บรรยากาศของงานเลี้ยงแสดงความยินดีในการย้ายดำรงตำแหน่งใหม่ ปฏิบัติงานใหม่ ลาศึกษาต่อ ของ สสอ.หนองวัวซอ จึงออกมาด้วยความเป็นกันเอง…

การส่งมอบของที่ระลึก จากสาธารณสุขอำเภอ เต็มไปด้วยความหวังดีให้ผู้รับประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ….ส่วนผู้รับฉากหน้้าก็บอกว่า รู้สึกผูกพัน ไม่อยากจากไป ซึ่งผู้ฟังไม่รู้หรอกว่า ฉันรอวันนี้มานานแสนนาน….เหอะ ฝากข้อความนี้ผ่าน Search คิดว่า คงมีคนหนองวัวซอ ค้นเจอแน่ๆ …..

บางครั้ง….การเบ่งใส่กัน หยิ่งในตำแหน่ง มาก่อน มาหลัง กลุ่มฉัน กลุ่มคุณ คนของฉัน คนนอก คนใน….ใช้แอลกอฮอล์เช็ดหน่อยคงจะดี…..คำพูดจากคนที่ผ่านมา แล้วก็คงจะผ่านไป…เหมือนสายลมที่พัดแล้วพัดอีก แต่เราไม่เคยรู้เลยว่า….ตกลงมันพัดทำแมวอะไร….

เขียนบทความใส่ในฝัก….ฝากทิ้งท้ายว่า….ดีใจด้วยนะตัวเอง…….กลับบ้า้นเรา…พ่อแม่ ยายเฒ่า และหมาน้อยบ๊อบบี้รออยู่….งุงิ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• ประมวลผลแล้วไม่พบเรื่องที่เกี่ยวข้อง