แหล่งอบรมบ่มหัวใจ และมันสมองของเราสองคน ตั้งอยู่ถนนสายเอเชีย พิษณุโลก นครสวรรค์ครับ ในนามที่กล่าวขานเลื่องลือ จนบางคนไม่รู้จัก คำว่า “ มอนอ ” หรือมหาวิทยาลัยนเรศวร เอาละรู้จักแล้วนะครับ หุหุ

ด้วยข้อจำกัดของภาระหน้าที่ การงาน ที่ดันมาบรรจุเป็นข้าราชการช่วงปลายปี ทำให้เวลาราชการไม่สามารถลาหยุดได้ ผมเองเลยไม่ได้ไปเก็บบรรยากาศเบื้องหลังเลย ทั้งที่หัวใจมันเอ่ย อ้างเสมอว่า อยากไป…จนใจจะขาด ทำได้แค่เพียงขอหัวหน้าไปได้ในวันรับจริง วันที่ 17 ธันวาคม 2552 เท่านั้นเอง…งึบๆๆ

มันคนละความรู้สึกกับเมื่อครั้งที่เราไปรับเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ตอนนั้นมันรู้สึกภาคภูมิใจ ที่เอาตัวรอดจากฝูงลิง ฝูงชะนี (เฮ้ยไม่ใช่) อุปสรรคจนนำพาตัวตนเป็นๆ ในนามลูกพ่ออภิชาติ มะลิต้นแม่บรรลุ มะลิต้นเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจากพระหัตรของสมเด็จพระเทพ ฯ

แต่ ณ วันนี้เป็นอีกความรู้สึกหนึ่ง เป็นความรู้สึกดีใจ และยินดี บรรยากาศการรับปริญญาหาดูได้บ่อย แต่บรรยากาศของตัวเรามีได้ครั้งเดียวเท่านั้น ถึงแม้จะจบป.โท ป.เอก มันก็ไม่ หวี๊ดเท่าป. ตรีเป็นแน่

เอาเป็นว่าจะไปขอพรองค์พระพุทธชินราช องค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ให้เพื่อนๆ ชาวบล็อกได้ร่ำรวย สุขภาพแข็งแรง อยู่คู่บล็อกแห่งนี้ตลอดไปละกัน (ข้อสุดท้ายไม่เอาได้ไหม..หุหุ)

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• คนในอยากออก คนนอกอยากเข้ายังคงใช้ได้ดี
• ลูกองค์สมเด็จพระนเรศวร แห่งมหาวิทยาลัยนเรศวร
• บล็อกเกอร์ ศิษย์ม.นเรศวร
• โบกมือล่า “บัตรทอง”
• โฉมหน้า….ส.บ.7 เมื่อครั้งยังละอ่อน…
• แข่งกีฬาที่อุตรดิตถ์…มาดูความเถื่อนของเจ้าของบล็อกกันจะๆ
• เสือ สิงห์ กระทิง …..จะมาเจอกัน