เกิ๊บ หน๋อ เกิ๊บ…
เกิ๊บ (ภาษาอีสาน) แปลว่า รองเท้า เวลาพูดขึ้นต้นด้วยคำว่า เกิ๊บตามด้วยชนิดของรองเท้า เช่น เกิ๊บแตะ เกิ๊บบู๊ท เกิ๊บโบก (อันหลังนี้…โบกของแท้) เหอะๆๆ
อย่าถามผมเลยว่า รองเท้าคู่นี้เป็นคู่ที่เท่าไหร่ในชีวิต (ใครมันจะไปจำได้…) แต่สิ่งที่ควรถามคือ เราให้อะไรกับรองเท้าต่างหาก (พูดคล้ายๆ คำพูดของ จอห์น เอฟ เคนเนดี้ มากเลย) กับหน้ากาก ADDA ,Victorian Design USE:Polyurethane สิ่งสำคัญที่ผมกำลังให้รองเท้าคู่นี้ตลอดเวลา คือ ผมจะไม่มีทางแยกมันออกจากกันเด็ดขาด เมื่อไหร่ที่แยกจากกัน นั่นหมายความว่า ฉันคงอยู่ไม่ได้ เพราะหนทางข้างหน้าเต็มไปด้วยขวากหนาม ขี้ตม และขี้วัว ขี้ควาย แล้วฉันจะก้าวเดินไปได้อย่างไร ถ้าไม่มีเธอ…..
หลายคนอาจมองว่า รองเท้าเป็นของต่ำ นำมาพูดถึงทำไม แต่สำหรับผมเองแล้ว รองเท้าคือ ครูผู้สูงศักดิ์ ที่คอยสอนและย้ำเตือนผมอยู่เสมอให้รู้จักคำว่า ” อดทน ”
อดทนต่อการเหยียบย่ำ
อดทนต่อสิ่งที่ไม่พอใจ
อดทนต่อแรงเสียดทานต่างๆ
อดทนต่ออารมณ์ของเรา
อดทนต่อความสนุกสนาน (เด็กๆ ชอบเล่นโยนรองเท้า)
อดทนต่อการกัด แทะ (ว่างจัด…)
อดทนต่อการรอคอย
อดทนต่อคำด่า คำนินทา
และที่สำคัญ ยอมรับในการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นโดยไม่มีเงื่อนไข….ไปเถอะ หากเธอเจอคู่ใหม่ ก็จงไปตามทางแห่งสุขเถิด…ฉันทำดีที่สุดแล้ว..
ที่ำพร่ำมา ไม่มีอะไรครับ แค่จะบอกว่า ผมซื้อรองเท้าใหม่ก็แค่นั้นเอง ….เหอะๆๆ
หมายเหตุ : การทำกิจอันใดสำเร็จลุล่วงแล้ว เป็นสิ่งที่ดีที่เราจะต้องรายงานผลแห่งทุน ให้เจ้าของทุนทราบ….(งบประมาณแห่งใจโดย หมอยุ้ย เหอะๆๆ)
หุหุ รองเท้ากับตีนเป็นของคู่กัน ขาดเธอแล้วฉันจะรู้สึก กร๊ากๆๆ
ซื้อได้เหมือนตัวเองเนอะ สู้เค้าเลือกให้ก็ม่ะได้
@Pixie_ice
แฮะๆๆ