ยังมีชีวิตอยู่นะ…กระเช้าสีดา
ด้วยวัฎจักรการหมุนเวียนลึกๆ ในวงการข้าราชการไทย ทำให้หลายๆ สิ่งที่ดูเหมือนตื่นเต้น กลับกลายเป็นความเคยชินจนแยกไม่ออกว่า อะไรคือความตื่นเต้น และอะไรคือความเคยชิน แต่สิ่งหนึ่งที่เราพอสัมผัสได้คือ พวกเราทำงานหนักมาก ถึงแม้จะไม่ทำให้หยาดเหงื่อหลั่งไหลรินเหมือนคนทางบ้านก็ตามที เราก็พอเปรียบเปรยได้ว่า การทำงานทั้ง 2 รูปแบบมีความคล้ายที่แตกต่างกัน ใช่จะกล่าวหาว่าคนสมัยก่อนด้อยความคิดแต่อย่างใด เพียงแต่พวกเค้าทำจนไม่ต้องใช้ความคิดแล้วเท่านั้นเอง แล้วทำไมงานในปัจจุบันจึงต้องยึดถือติดอยู่กับการเรียบเรียงถ้อยคำ วิสัยทัศน์ ที่ดีเลิศอะไรหนักหนา ไมไม่หันเห จับกลุ่มคุยกันว่า ฉันผ่านมาอย่างไร และทำได้ดีแล้วหรือยัง แทนการก้าวเดินแสวงหาสิ่งที่ดีกว่าละตัว…
เสียงบ่น พร่ำ …ในขณะที่เราทำงานห้วงสุดท้ายของไตรมาส คงตราตรึงในความทรงจำของใครหลายๆ คน จึงบ่นมาให้ทราบโดยทั่วกัน…
ในในพายุ ก็ยังมีความสุขเล็กๆ แทรกแซงอยู่ หากเราต้องการสัมผัส..เพียงแค่เดินตามคนที่คุณรักแค่นั้นจริงๆ
รอยหยักของกระเช้าสีดา ที่มีความคล้ายคลึงกับสมอง เชื่อได้ว่าเค้าสามารถทำความรู้จักกันได้อย่างง่ายดาย เชื่อสิว่าชอบจริงๆ 50 บาทได้มาตั้งเยอะนะตัวเอง…..
อยากได้มาเลี้ยงเหมือนกันครับหมอ…เพราะชอบกล้วยไม้ป่า เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว…แต่กลัวเรื่องกฎหมายครับ…ตอนนี้เลยซื้อช้างมาเลี้ยงที่บ้านประมาณ 3-4 เชือกเห็นจะได้…ปล่อยให้มันหากินไปเองก่อนเพราะเจ้าของมันมั่วแต่มานั่งเขียนบล็อกๆ ครับ
ผมก็ชอบนะแถวบ้านเรียก หูช้าง ชอบครับ อลังการดี สวย ๆ ถ้าเลี้ยงไม่ดี ตายง่ายเหมือนกันครับ ถ้าติดช่วงแรกก็ยาวเลย