วันนี้สถานการณ์ลมเงียบสงบ เหลือทิ้งไว้แค่ความทรงจำ และความรู้สึกวันวาน ผมเองตื่นเช้ามากๆ 6 โมงกว่า ไม่รู้เหมือนกันว่าร่างกายมันจะตื่นขึ้นมาทำไม ภายใต้ความหนาวเหน็บที่ไม่ได้เกรงใจเราเลย แต่อย่างไรก็ตามสันดานดิบก็กดมันไว้อยู่หมัด ผัดนาที ประกันวินาที กว่าจะลุกจากที่นอนได้ก็ 8.00 น. ใช้เวลาอาบน้ำ 3 นาที (รึวิ่งกลาย…นี่)

หนุ่มเสื้อกราวน์ ร่างกายไม่ได้ปนเปื้อน สารพิษ สารเคมีอะไร การอาบน้ำนานเกินไปทำให้เสียสุขภาพ เพราะทำให้หลายๆ อวัยวะของร่างกายหดแบบไม่มีที่พึ่ง คิดแล้วชวนขนครีงลุก การความแป๊ะเปื้อนที่เป็นรอยแห่งอดีต คงไม่บังอาจเอ่ยถึง….

หลังจากแต่งองค์ ทรงเครื่องเสร็จ มานั่งตรวจคนไข้ประมาณ 4-5 คน เด็กเป็นไข้หวัดกันระนาว เนื่องจากปรากฎการณ์ธรรมชาติเมื่อวันเสาร์ และอาทิตย์เป็นเหตุ

ความแปรผันภายในเสี้ยววินาที ทำให้เรากลายร่างเป็นคนล้างรถในบัดดล เพราะผลงานแห่งเธอนะสายลม ….ต้องทำให้ฉันเหนื่อยขนาดนี้…..ในใจคิดเสียว่าเอาน้า…เผื่อตกงานจะได้คุยกับเค้าได้ว่าเคยผ่านงานมาบ้าง…เหอะๆๆ

ตกลงวันนี้จะพูดเรื่องอะไรกันแน่…ชักสับสน ขึ้นต้นด้วยเรื่องกีฬาครับ วันอาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นวันแรกของการแข่งกีฬาสาธารณสุข ของแต่ละโซน บุ่งคล้าอยู่โซนสีส้ม (เดิมสีแดง..เปลี่ยนแปลงด้วยเหตุผลใดคงทราบกัน) นัดแรกผมพลาดไป แบบตั้งใจเพราะความขี้เกียจเป็นหลัก ทั้งๆ ที่กัปตันมอบชุดอันแสนหรู (น่าเสียดายจังที่มันยังคงอยู่ในถุง) หุ

คัดโซนครั้งใหญ่ วันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน 2552 ที่อำเภอชุ่มน้ำ บึงโขงหลง นัดนี้มีประเดิม กับกีฬาเซปัค ที่ผมถนัดนักแล หัวปักหัวปำ ….
มันต้องลองกันสักตั้ง ดูสิ แล้วท่านจะรู้ว่า นิยามคำว่า ” หมูบิน ” มันมีที่มาที่ไปนะตัวเอง……………..

หากไม่ขาหัก หรือ ไม่ก็คอหักก่อน คงได้อ่านบล็อกต่อไปหลังวันที่ 28 เหอะๆ (เหมือนอยากอ่านหนักหนา) แต่อย่างไรก็ตาม กีฬา เป็นยาวิเศษ คำเชยๆ แต่ทรงคุณค่า ควรถนอม รู้ไว้ก็ใช่ว่า ถ้าไม่ลงมือ ลงเท้า ขยับขะเยื้อน ก็คงสูญเปล่า วันนี้เรามาออกกำลังกายกันเถอะคับ ไม่จำกัดในร่ม และนอกร่ม แล้วท่านคิดพิจารณาเอย……..

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• เปิดตำนาน ” หมูบิน ” แห่งลุ่มแม่น้ำโขง
• ฉันไปในฐานะ “ตากล้องอิสระ”
• เซหัวปัก หัวปัม
• หนองกุงศรี Sport Fogus
• วอลเล่ย์บอลชาย “นะยะ”
• ขบวนพาเหรด พิธีเปิดกีฬาสาสุข ครั้งที่ 1