ต่อจากนี้…ไม่มีแล้ว คิดถึงเพื่อนชาวสาสุขรุ่น 7 เสมอ ขอให้อยู่ดีมีแฮงเด้อ
ต่อจากนี้…ไม่มีแล้ว…ผมทรงนักเรียน
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…ไหว้พระหน้าประตู
ต่อจากนี้…ไม่มีแล้ว…กระโปรงสีน้ำเงิน..เครื่องแบบที่ภูมิใจ
ต่อจากนี้…ไม่มีแล้ว…เก้าอี้ตัวที่เรานั่งประจำ
ต่อจากนี้…ไม่มีแล้ว…ห้องเรียนที่แสนจะอบอุ่น
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เดินเปลี่ยนคาบไป20นาที
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…ห้องน้ำที่ให้เราเถลไกล
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…คำพูดที่ว่า’นักเรียนทำความเคารพ’
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เสียงหมดคาบ’ตึ๊งตึ่งตึงตึ่ง ตึ่งตึงตึ๊งตึ่ง’
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อนที่นั่งลอกการบ้านเป็นเพื่อนเรา
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่คอยพูดคุยกับเรา เวลาเหงา
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่กล่าวคำว่า’โชคดี’ก่อนกลับบ้าน
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่ช่วยแก้ตัวเวลามีปัญหา
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่ไปกินข้าวด้วยกันตอนกลางวัน
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่คอยแย่งกับข้าวเรากิน
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่นั่งเฮฮากันตอนว่าง จนขึ้นเรียนสาย
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่นั่งกินข้าวโต๊ะประจำ
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่คอยห่วงใยดูแลเราเสมอ
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่คอยให้เมล์เพื่อนมาอีกที
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่คอยตลก..เฮฮา..หัวเราะ..ไปกับเรา
ต่อจากนี้…ไม่เจอแล้ว…เพื่อน..ที่ให้อภัยเราได้ทุกเรื่อง
แต่ ต่อจากนี้…จะมี…เพื่อน..ที่ต้องจากกัน..ไปตามความฝันของตนเอง
ต่อจากนี้…จะมี…เพื่อน..ที่ต้องห่างไกล.กันนับสิบนับร้อยกิโล
ต่อจากนี้…จะมี…เพื่อน..ที่มีชีวิต..อนาคต..ตามที่ทุกคนเลือก
ต่อจากนี้…อนาคตข้างหน้า…เพื่อน..จะเรียนจบตามที่ใจหวัง
ต่อจากนี้…อนาคตข้างหน้า…เพื่อน..จะทำงาน หาเงิน แบ่งเบาภาระพ่อแม่
ต่อจากนี้…อนาคตข้างหน้า…เพื่อน..จะมีคู่ชีวิต ครอบครัวที่สมบูรณ์
ต่อจากนี้…เพื่อน…จะคิดถึงกัน..ติดต่อกัน..ไม่ว่าจะนานแค่ไหน
ต่อจากนี้…เพื่อน…จะอยู่ในใจ..ความทรงจำ..พวกเรา..เสมอ
คิดถึงเพื่อนชาวสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต รุ่นที่ 7 มหาวิทยาลัยนเรศวร ทุกๆ คน
อีกทั้งเพื่อนๆ ต่างคณะ ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร และที่ลืมไม่ได้ขอบคุณ Email ดีดี จาก เพื่อนเป็ก วิศกรเมืองประจวบ อีกครั้ง
write by: หมอนามัยไกลบ้าน :UnityNature.com
หวัดดีท่าน สุกรรณ และเพื่อนๆทุกคนถ้าเข้ามาอ่า เราก็บังเอิญ เซิส เจอ ก็เลยวะมาทักทาย และก็อยากถามว่าจะมีทางไหนที่จะติดต่อเพื่อนๆได้บ้าง รบกวนด้วยน้า