คุณไม่รู้หรอกว่า…บรรยากาศข้างบนเวทีนำเสนอเป็นอย่างไร
ต้องบอกก่อนว่าภาพนี้ไม่อยากถ่ายๆ (เพราะแต่งตัวไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่…ลืมผูกเน็คไทน์) เพื่อนลากไปจริงๆครับ เลยได้ภาพนี้มา…เป็นช่วงเวลาที่เรากำลังสับสน และค่อนข้างเครียดกับการนำเสนอครั้งนี้ เพราะอาจารย์วิพากษ์ (ขั้นเทพจริงๆ) เอาหน่า….เพื่อเงิน 1,000 บาท (คิดในใจ)
ผมยังคงจำ..คำพูดของ ท่านอาจารย์ ประจวบ แหลมหลัก (วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดพิษณุโลก) ได้เป็นอย่างดี และ นำมายึดเป็นแนวทางปฏิบัติเสมอๆ ท่านได้กล่าวว่า ” มีเวที ให้แสดง” วันนี้เราได้รู้แล้วว่า การขึ้นเวทีใหญ่ๆ มีแต่คนเก่งๆ นั่งฟังเรา มันรู้สึกภูมิใจแค่ไหน (ถึงแม้ว่า..เราจะนำเสนอแบบ..วิ่งไล่คุบหมากพร้าวก็ตามที) นั่นเน่.คุณอ่านบทความนี้เพราะว่าอยากรู้ว่า บรรยากาศข้างบนเวทีนำเสนอเป็นอย่างไรใช่ไหม…เสียใจครับ ผมไม่บอก ลองขึ้นๆ ไปดูครับ…มันมีความรู้สึกที่ หลากหลายมาก (หากคุณตั้งใจสัมผัสมัน) ผมเชื่อเสมอว่า การทำอะไรบ่อยๆ หลายๆครั้ง ซ้ำๆ คิด ฝึก และลงมือทำ ด้วยตัวเราเอง ทักษะต้องเกิดแน่นอน….
เป็นกำลังใจให้ต่อไปนะ ข้าราชการคนใหม่ (ได้ดั่งใจบุพการี ต้องการแล้วละ)
เขียนเอง อวยพรเอง จบเอง บายๆๆ
write by: หมออนามัยไกลบ้าน : UnityNature
